Een circus van schimmen - R.J. Ellory

Zijn er veel andere decors die meer tot de verbeelding spreken dan een rondtrekkend circus? De romantiek en mystiek rond een hechte clan van outcasts en vrijbuiters, die volledig los lijkt te staan van de wetten der maatschappij, onbekend met de knellende sleur- het klinkt haast te goed om waar te zijn. Voor de jonge FBI-agent Michael Travis kan het circusleven niet méér verschillen van het zijne. Hem ontberen alle passie en verbeelding waar hij zich overweldigend mee geconfronteerd ziet tijdens zijn eerste solo-veldonderzoek. Travis is door een gewelddadige jeugd getekend én geketend: zijn moeder vermoordde zijn vader om hem te beschermen, maar de angst dat hij op zijn vader lijkt kon zij hem niet ontnemen. Hij wordt getergd door de pijnlijke schimmen uit het verleden. Schimmen die zich in het circus nog eens extra aan hem opdringen.
Tijdens het onderzoek naar de herkomst van een dode, onbekende man kruipt de charismatische Doyle -leider van het circusgezelschap- in het hoofd van Travis. Letterlijk, zo lijkt het. Het angstaanjagende vermogen van de artiesten om diep in de gedachten en ziel van mensen te kijken weerlegt steeds meer de focus tijdens het schijnbaar nutteloze, tegenstrijdige onderzoek. Er wordt gelogen, maar onduidelijk is door wie, laat staan waarom. Als ze loog, wist ze meer over het verhullen van die leugen dan Travis wist over het vaststellen ervan. De extreem rechtlijnige Travis bereikt de toppen van frustratie door zijn machteloosheid- en vreest zijn eigen reactie.

Om en om worden heden en verleden verteld, Des te duidelijker het wordt hoe Travis is gekomen waar hij is, des te onduidelijker het wordt hoe hij verder moet. Gravend in de achtergronden van het circus en zijn eigen geest moet hij constateren dat zijn huidige leven is gefundeerd op valse bases. Dat is het moment dat alle tot dan toe voortkabbelende raadselachtigheid een climax bereikt. Dat de hele boel even op scherp staat, op het punt een vernietigende ommezwaai te maken. De FBI versus het circus, compleet met getrokken wapens. Maar verder dan deze ophef komt het –overigens weinig verrassend- níet. Een circus van schimmen is geen “thrill” vol consternatie of broeierigheid. Het is eerder een -vrij omslachtige- psychologische “case” waarin doofpotten binnen de federale instelling worden gelinkt aan de doofpot van de geest.Waarin gepareerd wordt met woorden in plaats van kogels. Funest voor eventuele actie zijn de herhaalde existentiële discussies tussen de naïeve, stijfkoppige Travis en de al even vasthoudende Doyle terwijl de scheidslijn tussen de twee - en dus waar ze voor staan- geleidelijk vervaagt.Wat nog het meest beangstigd is de gedachte doorzichtig te zijn voor anderen, als die dwars door je heen te lijken kijken. Maar dat is, zo beseft Travis op gegeven ogenblik, ook eigenaardig bevrijdend, alsof de afwezigheid van geheimen een bepaalde vrijheid bood. Een welhaast therapeutische lering, getrokken na de aftocht van het (geijkte) broeinest van intriges.

Thriller: ØØOOO

Psychologische roman: ØØØØO

Auteur(s): R.J. Ellory 
NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789026137600 
Paperback, € 22,50, 496 pagina's, 2015
Uitgever: De Fontein Romans & Spanning

Kronieken van de Wilde Regenlanden I t/m IV - Robin Hobb

Bevat de volgende delen:
Drakenhoeder
Drakenziel
Drakenstad
Drakenbloed

Robin Hobb breidt met de Kronieken van de Wilde Regenlanden opnieuw de grenzen uit van de rijk geschakeerde wereld die ze in haar eerdere series zorgvuldig opbouwde. Dit keer doet ze meer over het bestaan in de onbekende Regenlanden uit de doeken. Bekend uit de Boeken van de Levende Schepen, maar tot dusver altijd omsluierd met een waas van mysterie. Kooplieden uit Beijerstad, Jamaillia en Chalced waren nooit eerder echt in staat het alles verterende rivierwater dat de regenlanden in leidt te trotseren om de regenlanden en zijn inwoners te leren kennen. De thuiskomst van de waterslangen –aanstaande draken-, na vele eeuwen, kondigde de eerste stap naar verandering in die situatie aan.

In het eerste deel Drakenhoeders blijkt dat van de cocons van de waterslangen slechts een handjevol uitkomt. Mislukte, zielige draken, lastig en gevaarlijk. De ‘draken’ willen naar de mythische drakenstad Kelsingra. Aangezien ze zich niet zelf kunnen redden, sturen de Regenlanders de paria’s uit hun bevolking met hen mee als hoeders- blij om van beiden af te kunnen. Niet iedereen kan even goed wennen aan de gedachte vrij te zijn van alle conventies en de hun altijd opgelegde beperkingen...

Het daaropvolgende deel Drakenziel verslaat de barre tocht door de Regenlanden, steeds meer landinwaarts, op zoek naar droge jachtgronden en een stad de wellicht niet eens meer bestaat. Zowel de draken als de mensen worden tot ver over de grenzen van hun kunnen gedreven. En dat legt een zware druk op onderlinge relaties… en doet persoonlijke motivaties verschuiven.

In Drakenstad heeft het stel Kelsingra bereikt. Maar daarmee komt er geen einde aan hun noodlijdende situatie. Om te kunnen overleven hebben zowel de draken als hun hoeders –door de draken tot Ouderlingen getransformeerd- het magische Zilver nodig. Maar dat is na eeuwen van aardverschuivingen niet meer te vinden. Ook dreigt er een invasie door op rijkdom beluste kooplieden. Bovendien blijft de zieke Hertog van Chalced de draken belagen, overtuigd van de genezende en levensverlengende kracht van hun bloed…

In het slotdeel Drakenbloed zijn de draken tot hun volle wasdom gekomen. Draak en mens zijn klaar voor een nieuwe gemeenschap in Kelsingra. Om een gelijkwaardige positie in de wereld zeker te stellen, moet er echter definitief afgerekend worden met het verraderlijke Chalced. De draken en hun hoeders trekken ten strijde…

De Kronieken zijn kleurrijk, levendig en bewonderenswaardig authentiek. De draken van Hobb zijn on-uit-staan-baar. Zelfzuchtig, kleinzielig en tergend tot op het bot. Prachtig (originéél) hoe zij van stuitend zwak moddervee transformeren tot de schitterende luchtheersers conform het genre, maar dominant, irritant en egoïstisch in alle fases van hun moeizame ontwikkeling.  Waar andere auteurs van ‘drakenzaken’ –zoals bijvoorbeeld Weis&Hickman- meer aan de oppervlakte van de actie blijven, gaat Hobb de diepte in, daarbij cliché’s van het drakengenre niet zozeer mijdend als wel origineel toepassend. 

De Kronieken gaan ook over ontwikkeling in het algeméén. Ontwikkeling op het gebied van persoonlijkheid, van relaties, van geluk. Net als in Hobbs andere boeken gaat het ook hier om het eeuwige touwtrekken tussen (sociale) verplichtingen en vrijheid in eigen keuzes.Zij blinkt uit in het neerzetten van (getroebleerde) samenlevingen, relaties en persoonlijkheden. In De Kronieken waagt ze het zelfs de veroordeling van homofiele relaties aan de kaak te stellen. Haar personages –nieuwe, maar ook bekenden!- zijn weer om van te houden, of te haten. Zo sterk zijn de emoties die ze oproept. Het is dan ook jammer dat er met het vierde deel een eind aan De Kronieken komt. Maar Hobb heeft ook hier weer meer dan genoeg op poten gezet om te mogen veronderstellen dat er méér over de karakteristieke drakengemeenschap in het verschiet ligt...

ØØØØØ

ØØØØØ






















ØØØØO

























ØØØØO

Auteur(s): Robin Hobb 
Serie: De kronieken van de wilde regenlanden 1
NUR: Fantasy 
ISBN: 9789024563104
Paperback, € 18,95, 416 pagina's, 2013
Uitgever: Luitingh Fantasy

Auteur(s): Robin Hobb 
Serie: De kronieken van de wilde regenlanden 2
NUR: Fantasy 
ISBN: 9789024563111 
Paperback, € 18,95, 432 pagina's, 2013
Uitgever: Luitingh Fantasy

Auteur(s): Robin Hobb 
Serie: De kronieken van de wilde regenlanden 3
NUR: Fantasy 
ISBN: 9789024563128
Paperback, € 18,95, 384 pagina's, 2013
Uitgever: Luitingh Fantasy

Auteur(s): Robin Hobb 
Serie: De Kronieken van de wilde regenlanden 4
NUR: Fantasy 
ISBN: 9789024563135 
Paperback, € 18,95, 496 pagina's, 2013
Uitgever: Luitingh Fantasy

Château Fatale - Ilja Gort

Verrassend thrillerdebuut van wijnkenner Ilja Gort, met een plot dat –uiteraard- draait om illegale wijnhandel. Een gedegen avontuur boordevol semi-geloofwaardige wendingen en dat in het bekende, danig gezwollen taalgebruik van Gort, die soms een frons maar vaak genoeg een glimlach oplevert. Soms wat kort en dan weer wat lang door de bocht, maar niet te ontkennen smakelijk en vermakelijk. De geweldsscènes zijn niet voor watjes (nog een onvermoed talent van de vinoloog); de vergelijking van de uitgever met Quentin Tarantino gaat behoorlijk op, ook gezien de morbide humor. Hoofdpersoon journaliste Leonie ontdekt tijdens haar jacht op wraak dat er een rasechte crime-babe in haar schuilt- een vervolg laat op zich wachten.

3,5 sterren

Auteur(s): Ilja Gort 

NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789048822683 
Paperback, € 19,99, 352 pagina's, 2015
Uitgever: Lebowski

Big game - Dan Smith

Vergeet de Hollywood film die de aanleiding was voor het schrijven van dit spannende jeugdboek. Waar de film één grote aaneenschakeling van gemiste kansen is, heeft schrijver Dan Smith in het boek de spanning en diepgang van het verhaal vertienvoudigd. Van de goed gevonden persoonlijke drijfveren van de Noorse veertienjarige Oskari die zich moet bewijzen in de wildernis tot de samenzwering rond de aldaar neergestorte Amerikaanse president, samen met alle actie tijdens het wanhopig ontvluchten aan de nietsontziende vijand- alles spat van de bladzijden af. Met als hoogtepunt de grote confrontatie in de gezonken Air Force One, waar letters op papier minstens twintig keer meer tot de verbeelding spreken dan het low budget van de film. Waarom heeft Smith niet meteen het scenario geschreven?  

3,5 sterren

Auteur(s): Dan Smith 
Ondertitel: filmeditie
NUR: Fictie 10, 10-13jaar 
ISBN: 9789048828128 
Paperback, € 12,50, 224 pagina's, 2015
Uitgever: Moon

Het meisje in de trein - Paula Hawkins

Het leek een beetje naar een hype te rieken, het stille rumoer dat al vóór het moment van verschijning –een paar weken geleden- het succes van de thriller Het meisje in de trein van Paula Hawkins voorspelde. Voor het eerst sinds Ik ben Pelgrim (Hayes, 2014) lijkt er weer een thriller opgedoken waar iedereen wel van heeft gehoord en die iedereen wil (of: van plan is te) lezen. De belangstelling zal zeker nog meer toenemen. Het meisje in de trein is bij aanvang van de Maand van het Spannende Boek in de toonaangevende VN Thrillergids 2015 uitgeroepen tot Thriller van het Jaar.

Wat maakt dat deze thriller uitspringt boven tientallen –zo niet honderden- andere in het afgelopen jaar verschenen thrillers? De plot draait om Rachel, een jonge vrouw, onlangs gescheiden, tikkie in de knoop met zichzelf en de wereld. Helemaal doorsnee, dus prettig herkenbaar, dús lekker inleefbaar (gaat vanzelf) Zij is het die elke dag in trein zit: een forens op weg naar haar werk (Neem je aan) Rachel komt elke dag twee keer langs een huis waar het Ideale Echtpaar woont. Ze kent ze door en door, al beseft ze goed dat haar jaloezie en vooral haar fantasie soms op hol slaan (Dit gegeven sla je op) Dan, een volgend hoofdstuk, komt de echtgenote van het bewuste ‘ideale echtpaar’ aan het woord en ‘verduidelijkt’ haar leven. Maar, met Rachels betogen in je achterhoofd: is zij dit wel echt?

Ergens is het ontzettend jammer om vóóraf al te(veel) horen c.q. lezen over deze thriller. Een ‘gewaarschuwd’ lezer zal namelijk een groot deel van het mysterie, van de suspense waarvan dit boek het moet hebben (praktisch de eerste helft van het boek is er geen sprake van een misdrijf!), míssen.

Paula Hawkins bouwt de spanning op originele wijze op. De lezer wordt geraffineerd en consequent steeds weer op het verkeerde been gezet. Rachels drankverslaving, de mysterieuze black-outs waar ze last van heeft, het feit dat alle betrokken dames opvallende overeenkomsten vertonen (neem dat niet te letterlijk, pas op het verkeerde been!)- allemaal aspecten die het lezen van élke alinea kleuren. Zie dan maar eens tot de kern van het raadsel te geraken.

Het grootste raadsel is hier eigenlijk niet eens het misdrijf – je zou er nog bijna aan gaan twijfelen, maar daar is wel degelijk sprake van-, maar de Waarheid.

Met de suspense zit het in deze thriller –zeker voor de onbevangen lezer- wel goed. Voor de plot heeft Hawkins manier waarop zij haar verhaal uit de doeken doet wel een nadeel. De lezer wordt immers ‘op scherp’ gezet, kijkt (als het goed is) al snel uit met zijn aannames en veronderstellingen. De heel oplettende lezer (ondergetekende…) kán hier dan ook al vóór pagina honderd de dader-to-be ontmaskerd hebben. Dat is wel een beetje jammer: je leest daarna vooral op zoek naar bevestiging en alle knappe misleiding op een stokje- nice try, maar helaas.

Alles valt of staat hier met perspectief en perceptie. Dát is wat Het meisje in de trein anders maakt dan de meeste andere thrillers. Dat en het feit dat deze thriller verder een lekkere ‘goodread’ is.

Fijn om te lezen* en fijn om over mee te kunnen praten met anderen* (*= vul het schot voor open doel zelf maar in)

ØØØOO

Auteur(s): Paula Hawkins 
Ondertitel: je kent haar niet, maar ze weet precies wie je bent
NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789400503885 
Paperback, € 19,95, 360 pagina's, 2015
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Zie Hebban/Crimezone voor: De vrouw van Zagreb - Philip Kerr

http://www.hebban.nl/recensies/gerry-hameetman-over-de-vrouw-van-zagreb


thriller:       ØØØOO
leesplezier: ØØØØO

Auteur(s): Philip Kerr
NUR: Literaire thriller
ISBN: 9789022569979
Paperback, € 19,99, 416 pagina's, 2015
Uitgever: Boekerij

Grijs gebied - Marion Pauw

Het lijkt wel een vorm van positieve discriminatie, de gehandicapte personages die de laatste tijd te pas en te onpas opgevoerd worden op het literaire toneel. Onlangs nog door Dimitri Verhulst, in zijn Boekenweekgeschenk voor 2015, en nu door Marion Pauw in het geschenkboekje Grijs gebied voor De Maand van het Spannende Boek. Al maakt de laatste het wel letterlijk heel wat positiever- het is maar wie er aanstoot van neemt.

Adolescente Naomi wordt gruwelijk (wees gewaarschuwd, fijngevoelige lezer) verminkt, in Amsterdam, ’s nachts onderweg naar huis. Het feit of ze zelf schuldig is of niet en het feit of ze nóg van geluk mag spreken dat ze de aanval heeft overleefd daargelaten: dit boekje gaat over de gewetenskwestie en loutering van getuige en mislukkeling Albert. Deze verbitterde buschauffeur besluit zichzelf een tweede kans te geven (en zich als verdachte vrij te pleiten), nadat hij eerder te laf was 112 te bellen. Hij zal zelf de dader opspeuren. En al schuift hij het leeuwendeel van zijn jacht dóór naar de autistische vliegtuigspotter Kevin, Albert vindt zijn loutering. Naomi crepeert (waarschijnlijk) ergens in de vergetelheid verder.

Blijft lastig, een spannend en mooi ‘rond’, aan alle kanten afgesloten plot in 96 pagina’s proppen. Toch is Grijs gebied beslist de moeite waard, al is het vooral om de treffende karakterschetsen, gedachtespiegelingen en het literaire tintje aan deze mini-thriller. Marion Pauw was niet voor niets dit jaar weer genomineerd voor de Gouden Strop, met Hemelen.
ØØØOO

Tijdens Juni - de Maand van het Spannende Boek (t/m 30 juni 2015) cadeau van de boekhandel bij aankoop van E12.50 aan spannende boeken.

Auteur(s):Marion Pauw 
Uitgever: Stichting CPNB
Paperback, 96 pagina's, 2015

Alleen maar helden - Charles Lewinsky

In zijn voorwoord meldt Charles Lewinsky dat Alleen maar helden (of eigenlijk oorspronkelijk in het Duits Kastelau) de titel is die híj gegeven heeft aan een bundeling documenten die hij toevallig in handen kreeg. Een decennia-oud proefschrift annex biografie, verlicht met diverse bijlagen. Voorzien van recentere toelichtingen van de student zelf- en dát alles nu ook toegelicht door Lewinsky. Is het nog te volgen? Deze ‘raamvertelling’ is aanvankelijk misschien een beetje inkomen. Toch leest dit boek ondanks alle literaire kunstgrepen verbijsterend ‘natuurlijk’. Wanneer de rode draad in het aanbod van interviews, fragmenten uit dagboeken, brieven en zelfs draaiboeken wordt opgepikt is dit een tragische en op een bijzondere manier zelfs spannende roman. Dat is knáp. Opnieuw brengt Lewinsky een –overigens volledig fictief!- boek dat volkomen anders is dan zijn eerdere werk.      

Alleen maar helden is als het ware een document dat kan gelden als onweerlegbaar bewijs voor de onmacht van de mens. De mens die de dupe wordt van omgeving en omstandigheden- in combinatie met bijna fatalistisch toeval. Het toont leugens en schijn, vertelt van persoonlijk klein leed en legt de immens verstrekkende gevolgen hiervan bloot.

Zo is het boek in de eerste plaats het verhaal van de verbitterde student wiens doctoraal (met de biografie) om zeep geholpen wordt. Het subject van zijn scriptie – Arnie Walton, een beroemde Hollywoodacteur die een dubieus WOII verleden blijkt te hebben- steekt er een stokje voor en daarmee is de carrière van de student kansloos. Daarnaast is dit het verhaal van Titi, een jonge actrice wier carrière figuurlijk vernield wordt tijdens de WOII door een rondvliegend stuk glas, dat haar gezicht beschadigd. Bovenal is dit het verhaal van de scenarist Werner Wagenknecht, die zich tijdens de oorlog noodgedwongen uitgeeft voor een ander en die uitgerekend op het moment dat hij besluit dat niet langer te doen, voorgoed de mond gesnoerd wordt.  

De kiem van de vele geruïneerde levens ligt in het dorp Kastelau, decor voor een propagandafilm voor de Duitsers, maar in werkelijkheid het vluchtoord voor een kleine filmcrew die koste wat kost het aan het eind van de oorlog zwaar gebombardeerde Berlijn wil verlaten. In deze verstilde, toneelmatige setting, gebeurt oppervlakkig gezien zo weinig, dat elke kleine, ogenschijnlijk onbeduidende gebeurtenis getuigt van de ongezonde broei die hoe dichter de naderende geallieerden hoe onmiskenbaarder de kop opsteekt.

Onder andere aan de hand van de getranscribeerde interviews met Titi, veertig jaar na dato, wordt de situatie in Kastelau geschetst. Titi- inmiddels zestigplusser, prototype bardame. Uitgesproken cynisch en mopperig, maar ook goedlachs, eigenwijs en bij vlagen innemend charmant. (En kettingrookster; het aantal opgestoken sigaretten zou voor de aardigheid eens moeten worden geteld. Als het aantal hoestbuien mínder zou zijn kon dit boek bijna van rook-reclame worden beticht) Haar karakter komt opvallend genoeg duidelijker uit de verf uit haar hoofdstuklange monologen dan uit de dagboekbeschrijvingen van haar minnaar Werner. Titi’s relaas als getuige is tegelijkertijd bindende factor van alle losse geschriften en stuwende kracht achter Alleen maar helden als zijnde roman. Haar wispelturigheden (“Alles op een rijtje”) en kwinkslagen (“daar kom ik later op”), maar ook de moeite die ze steeds meer krijgt met vertellen van het onvermijdelijke eind van de filmopnames geven het verhaal een onmiskenbare spanning. Je stevent duidelijk op een climax af, de ‘hints’ van Titi zijn raadsels waar je antwoord op wilt weten… Kortom, je raakt betrokken.

Alleen maar helden is een geslaagde experimentele roman, waarin ogenschijnlijk onsamenhangende documenten een indrukwekkend, schrijnend verhaal vormen. De kneep zit hem in de manier van presenteren. In die briljante dia- en monologen doorspekt met subtiele, sprankelende humor waarmee het verhaal en personages betoverend gekleurd zijn door Lewinsky –de door afwezigheid schitterende alwetende verteller.

ØØØØØ























Auteur(s): Charles Lewinsky 
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle 
ISBN: 9789048821495 
Gebonden, € 22,50, 320 pagina's, 2015
Uitgever: Meridiaan

De kroon van de Tearling - Erika Johansen

De Tearling is de naam van een koninkrijk dat gesticht is in het oude Europa nadat de wereldbeschaving vergaan is. Tweeduizend Amerikaanse en Britse kolonialen waagden zich aan de Grote Oversteek en probeerden hier een nieuw bestaan op te bouwen. Helaas ging veel kennis verloren en tientallen decennia later verkeert hun beschaving in een staat à la de Middeleeuwen. Omringende buurlanden zijn een stuk geavanceerder en vormen een grote bedreiging voor de Tearling. De machtige Rode Koningin uit Mortmesne poogt haar scepter ook over de Tearling te zwaaien. Na de dood van de laatste Tearse koningin ligt de leiding in handen van een slappe regent die een soort bestand met Mortmesne onderhoudt door maandelijks een gruwelijke belasting te betalen. Na negentien jaar wordt de in verborgenheid opgegroeide prinses Kelsea naar het paleis geleid met het voornemen de troon op te eisen.

Kelsea, opgevoed tot de toekomstige koningin maar nog boordevol puberale fratsen. Met een instant-crush op de mysterieuze rebel en bandiet ‘De Fetch’ die ze onderweg ontmoet en die zij een zwaarwegende belofte doet. Met een minderwaardigheidscomplex wat haar voorkomen aan gaat (ze is lomp en bepaald niet knap) en een verzamelwoede voor boeken (die zeer, zeer zeldzaam zijn: dat krijg je als de beschaving vergaat op het moment dat er alleen nog e-boeken bestaan) Een prinses op wier hoofd een torenhoge beloning staat. Die zich toch naar het hol van de leeuw waagt, van alle kanten aangevallen en aanslagen trotserend. Kelsea wordt dan ook snel volwassen, vastbesloten als ze is een betere koningin te worden dan haar moeder –die ze nooit heeft gekend- was. Eigenwijs en buitengewoon standvastig weet ze zich te manifesteren te midden van haar volk én vijanden. Daarbij creëert ze alleen wel prompt een situatie waarin een oorlog met Mortmesne onvermijdelijk is…

De Kroon van de Tearling van Erika Johansen is een opvallende nieuwe Fantasyserie. Een originele kruising van ‘klassieke’ fantasy met dystopische fictie die tegenwoordig zo populair is: een soort ‘Ronja (de roversdochter) meets Katniss Everdeen’ in een Game of Thrones setting. Inclusief magie en bovennatuurlijke wezens (al dan niet door genetische manipulatie te verklaren). De nadruk ligt toch wel op de Middeleeuwse fantasy. Elke keer als er een in-contemporain element opduikt is het even met de ogen knipperen: oh ja. (Leuk!) Het belooft wat voor het vervolg, want dat kan in principe alle kanten op, óók de meer ‘futuristische’.

Behalve een spannend, episch avonturenboek is De Kroon van de Tearling ook een Coming of Age verhaal. Kelsea groeit in rap tempo (misschien íetsje te rap) van drammende tiener uit tot een overtuigende, verstandige (meestal) heerseres die de harten van haar omgeving voor zich wint (Voorspelbaar, maar niet cliché. Kelsea is een heerlijke koningin, echt een onweerstaanbare meid.) Het valt op dat de Nederlandse uitgeverij dit boek heeft weggezet onder algemene noemer Fantasy en het niet als Young Adult heeft gecategoriseerd, wat het in wezen wel is. Nu bereikt het boek een breder lezerspubliek, en wel terecht, want ook voor oudere Fantasylezers is het beslist een aanbeveling. Johansen biedt ons (in papieren én elektronische vorm) een vernieuwende sage met een flink hoge verslavingsfactor en werkelijk verrukkelijke humor.

ØØØØO
























Auteur(s): Erika Johansen 
NUR: Fantasy 
ISBN: 9789022569627 
Paperback, € 19,99, 448 pagina's, 2015
Uitgever: Boekerij

Zie Hebban Crimezone: De memoires van Sherlock Holmes - Sir Arthur Conan Doyle

http://www.hebban.nl/recensies/gerry-hameetman-over-de-memoires-van-sherlock-holmes


ØØØOO

Auteur(s): Arthur Conan Doyle 
NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789022572702 
Paperback, € 17,50, 304 pagina's, 2015
Uitgever: Boekerij

Wolfsbloed (De laatste wachter 2) - Alexandra Penrhyn Lowe

Nog maar een uurtje geleden heeft Eveline de dood ternauwernood overleefd. Nou ja, eigenlijk is het alweer ruim twee jaar geleden (in Sevenster, het eerste boek van De laatste Wachter serie), maar het tweede deel gaat precies dáár weer verder. Gelukkig heeft Eveline die nacht allerlei nachtmerries over het gebeurde. Staat het verhaal gelijk weer helder voor de geest, of je weet nu hoe het ervoor staat en kunt hier moeiteloos instappen. Dat schrijfster Alexandra Penrhyn Lowe ook scenario’s voor televisieseries (o.a. Het Huis Annubis) schrijft blijkt wel weer.

Eveline heeft haar Eerste Kus nog maar net uitgewisseld of de jongen in kwestie is veranderd in een Wraakengel. En zij schijnt een Wachter te zijn… dat gaat -dat mág!- niet samen. Hoe graag ook Eveline de draad van haar eerder nog verfoeide leventje als veertienjarige weer zou willen oppakken, de geesten die haar als laatste Wachter van het geslacht Sevenster belagen maken dat onmogelijk. Lastiger nog: de leden van de duivelse Broederschap van Belial willen haar om het leven brengen.

Na een paar aanslagen zit er dus weinig anders op dan haar niet-vriendje en hartsvriendin Cleo voor hun eigen veiligheid achter te laten. In Parijs zit een school, als het ware een magisch asiel, waar Wachters (van andere geslachten) onderwezen worden in het verdedigen van bovennatuurlijke geheimen. Helaas voor Eveline beginnen de problemen daar pas echt goed.

Want ‘zomaar’ wezens vermoorden is heel wat anders dan jezelf verdedigen. Bovendien beschikt zij als enige (halve) Wachter niet over de Wachterkracht, hoe fanatiek ze ook oefent. Een buitenbeentje is ze, ook onder gelijken. Als Eveline dan ook nog eens ontdekt dat de Broeders van Belial een aanslag op de Wachters beramen, komt ze in een vreselijk lastig parket. Want als ze het de anderen vertelt, verraadt zij haar moeder die zich –al dan niet vrijwillig- bij de broederschap heeft aangesloten…

Sterker nog dan het eerste deel eindigt Wolfsbloed met een waanzinnige cliffhanger. Het verhaal eindigt veel te gauw in dit niet al te dikke boek, dat nog geen driehonderd pagina’s telt. Niet erg trouwens: sommige lezers schrikt een dikke pil toch alleen maar af. En die extra pagina’s heeft dit tweede deel absoluut niet nodig om weer mega-spannend te zijn, terwijl er ook ruimte is voor humor en die fijne, naturelle dialogen waar Alexandra Penrhyn Lowe zo goed in is. Goed nieuws bovendien voor jongens, want Wolfsbloed is ook leuk voor hen, aangezien hier een stuk minder ‘romantisch meidengezever’ in voorkomt. Tijd dus voor een nóg groter lezerspubliek (opnieuw al vanaf 13 jaar en ouder!) en nóg meer (Crimezone) Awards. En het derde deel natuurlijk.

 ØØØØO

Auteur(s): Alexandra Penrhyn Lowe 
Serie: De laatste Wachter-reeks
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789400502413
Paperback, € 15,00, 336 pagina's, 2013
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Stof - Hugh Howey

Zelden boeken gelezen die zo tot de verbeelding spreken als de boeken van Hugh Howey. Zijn ooit als online blog begonnen Wool-serie (in het Nederlands gepubliceerd als de Silo-trilogie) is verslavend fascinerend en uitermate bevreemdend. Met een hoofd bárstensvol vragen was het nu gelukkig vrij kort wachten op de vertaling van het laatste deel, een kleine maand geleden: Stof.

Met zoveel onduidelijkheden vraag je je ongerust af (zeker bij het zien van dit dunnere deel) of al die vragen wel beantwoord gaan worden. Bij het haastig omslaan van de ene na de andere bladzijde neemt die bezorgdheid een steeds concretere vorm aan. Gaat het einde van de trilogie überhaupt wel bevallen?

Deel twee, Schakel, vormde als het ware een prequel op Silo, chronologisch eindigend waar dit eerste deel eveneens eindigde. Stof gaat verder vanaf dat moment en wel in sneltreinvaart. In de opstandige silo 18 is Juliette tot Burgemeester benoemd en daar gebruikt zij haar bevoegdheden om (omstreden) graafwerkzaamheden te verrichten. Ze graaft naar silo 17, de lang vergane silo waar enkele overlevenden -haar vrienden- zitten. In Silo 1 doet de door de Buitenlucht besmette Donald samen met zijn ontwaakte zus Charlotte ondertussen verwoede pogingen het ene doemscenario te voorkomen om vervolgens op een ander (wel gewenst) doemscenario af te stevenen.

Halverwege het boek gebeurt het schier ondenkbare. Even een ‘waarschuwing’ voor de al te zeer betrokken lezer; bereid je voor, néém even afstand (laat het boek een paar dagen liggen, ‘wen’ gewoon even aan deze onvoorziene plotwending. Heel begrijpelijk) Enige wrevel kan hierna de kop hebben opgestoken- Howey maakt het voor zichzelf wel heel lastig de verwachtingen van zijn lezers tegemoet te komen. Maar daar is het hem duidelijk niet om te doen en plot-technisch komt het dan ook uiteindelijk allemaal logisch uit. Na honderden jaren wordt het mysterie van de Buitenwereld onthuld, de overlevenden stappen naar buiten en zijn klaar voor een Nieuw Begin.

Op zich een prima afloop: alles klopt en is (min of meer) helder en aannemelijk. Een happy end, wat wil je nog meer? Nou, méér. Howey voelt kennelijk nattigheid en probeert zich in een nawoord te ‘verdedigen’. Zijn einde ís inderdaad geen einde, want eindes zijn momentopnames. Het is aan de lezer zelf te bedenken hoe het verdergaat. Ja ja.

Wat hier waarschijnlijk gebeurt is dat Howey zijn onwezenlijke wereld zó ver heeft doorgevoerd tot een zó danig hoog niveau dat het zo goed als onmogelijk is je neer te leggen bij een dergelijk banale uitkomst. Drie boeken lang leek hij naar een veelbelovende climax -de sleutel van het wurgende enigma, de clou van het zo zorgvuldig dichtgelaste plot!- toe te werken. En vervolgens pakt die climax op de een of andere manier als anti-climax uit. Tamelijk ontredderd sla je het boek ten slotte dicht.  

Had Howey het anders kunnen doen? Eigenlijk niet, gezien de manier waarop hij zijn epos schreef: steeds een hoofdstuk online zetten zonder tijdens het verdere verloop nog iets te kunnen veranderen. Zoals opgemerkt, plot-technisch zit het allemaal wel goed. Schrijven kán Howey. Alleen al het feit dat hij zulke sterke emoties teweeg brengt kan hij vet op zijn conto schrijven. En het einde van een goede serie geeft altíjd een dubbel gevoel, aangezien het een afscheid van fijn leesvoer inhoudt. Dus, nogmaals, wees als lezer gewaarschuwd (of wat terughoudender). Ga deze impressieve serie vooral lezen, maar –om in de sfeer van het boek te blijven- raak het perspectief niet kwijt...

ØØØOO

Auteur(s): Hugh Howey 
NUR: Science fiction 
ISBN: 9789021456676
Paperback, € 19,99, 304 pagina's, 2015
Uitgever: Q