zondag 29 juni 2014

Jeremy Jago: Het geheim van de passage - Melissa Skaye

In 2008 al verscheen dit boek- in eigen beheer. Dan weet je dat de kans dat je boek wordt opgemerkt niet heel groot is en inderdaad is Jeremy Jago: Het geheim van de passage toen vrijwel onopgemerkt gebleven. Vorig jaar is het opnieuw uitgegeven en wel bij Uitgeverij Zilverspoor, waar Nederlandse thriller-, Fantasy- en SF-auteurs een reëlere kans maken het Grote Publiek te bereiken. Deel twee en deel drie –ook al eerder uitgegeven- zullen binnenkort verschijnen.
De nieuwe omslag is prachtig, Fantasy-liefhebbers zullen zich er meteen toe aangetrokken voelen. Ook de keuze voor een pseudoniem is een slimme zet. Melissa Skaye klinkt lekker, een beetje buitenlands (word je als Fantasyschrijver meteen serieuzer genomen, raar maar waar) Op de achterflap wordt Jeremy Jago aangewezen als opvolger van Harry Potter. Ook slim. Hoewel…

De grootste overeenkomst met Harry Potter: Jeremy Jago is een dertienjarige wees die ontdekt dat hij magische krachten heeft. Jeremy heeft één vinger teveel waarmee hij magie letterlijk binnen handbereik heeft. En ook Jeremy ontdekt het bestaan van een andere wereld. Na een ongeluk tijdens een ballonvaart belanden hij en zijn beste vrienden Cherry en Semi op het magische eiland waar hij ooit woonde met zijn ouders. Als Jeremy hoort dat zijn vader nog leeft kan hij niet wachten om hem op te speuren. Maar Madison, de wrede heks die eerder het leven van zijn ouders verziekte, heeft het op hem voorzien en wil het geheim van de passage ontfutselen.

Wie zich wil meten met J.K. Rowling moet wel van héél goede huize komen. Niet voor niets groeide haar Potter-serie in no time uit tot wereldberoemd fenomeen, een instant klassieker van het formaat Lord of the Rings. Jeremy Jago: Het geheim van de passage is inderdaad ‘een navolger van’.  Een van de velen, op zich niet een van de minsten. De magische sfeer zit er goed in, Jeremy Jago is een leuke, vlotte jongen en zijn avontuur is spannend genoeg. Hierbij trouwens opgemerkt dat het boek het meest geschikt is voor lezers van twaalf tot vijftien jaar. Er zullen zeker ook wel oudere lezers zijn die het boek weten te waarderen, maar volwassen Rowling-fans komen bedrogen uit. Zo rijk en virtuoos als de Harry Potter serie is dit boek gewoonweg níet- een conclusie die hier getrokken moet worden als de vergelijking dan toch wordt voorgesteld.

Skayes schrijfstijl is wel prettig leesbaar, al wordt haar verhaal helaas af en toe ontsierd door slordige taalfouten en minder fraaie verwoordingen. Ook qua verhaalopbouw had enige extra redactionele bewerking voor meer spanning kunnen zorgen. Zo wordt er pas aan het eind van het boek echt aandacht besteed aan (de ontwikkeling van) Jeremy’s magie. Ook blijft onduidelijk waarom de passage uit de titel nu precies zo belangrijk en gevaarlijk is. Iets wat hoogstwaarschijnlijk wel aan de orde gaat komen in het tweede deel. Want al gaat de vergelijking met Rowling niet echt (en dus een beetje onhandig) op, eerlijk is eerlijk: wie begint aan Jeremy Jago wil wel méér. En laat Skaye nou van plan zijn om in totaal acht delen te schrijven. Heeft ze alle gelegenheid om zich verder te ontwikkelen. En om opgemerkt te worden, want de belofte is er.

ØØØOO






















Auteur(s): Melissa Skaye 
Serie: Jeremy Jago
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789490767327 
Paperback, € 17,95, 282 pagina's, 2013
Uitgever: Zilverspoor

zondag 22 juni 2014

Het laatste woord - Alina Graedon

Het begint hapu ongemerkt, je hebt sif eigenlijk niet flaks in de halozen hoe ontzettend gred je je smartphone tegenwoordig voor plif gebruikt. Wat nou als een trofteklis daar misbruik van vlojd te maken? Gladejee, je hebt het zo swopt- je bent besmet en voor je het reggit ben je ziek. Of nog erger: breog.

Gelukkig beschrijft Aline Graedon in Het laatste woord een (vooralsnog) dystopische toekomst.  Een zeer nabij toekomst, dat wel, waarin mensen alle praktische, zakelijke en ook bijna alle intermenselijke acties verrichten via hun Meme, een soort veredelde smartphone die in staat is je bedoeling en zelfs je behoeftes te voorspellen. Handig, maar zoals blijkt niet zonder risico’s. Mensen zijn zonder het te beseffen volledig afhankelijk geworden van hun Meme. Iets wat binnen niet onafzienbare tijd ten koste gaat van eigen intelligentie en creativiteit.

Het laatste woord is een soort post-apocalyptisch verslag van een jonge vrouw, Anana, dochter van de beroemde lexicograaf Douglas Johnson. Net op het moment dat voor de allerlaatste keer(!) de papieren editie van ‘zijn’ woordenboek zal verschijnen, verdwijnt Douglas. Samen met zijn pupil Bart ontdekt Anana dat het bedrijf achter de Meme –Synchronic- op grote schaal woordfraude pleegt. De woordenschat van mensen verschraalt, dus zoeken ze woorden online via hun Meme op. Tegen betaling. Ongemerkt worden echter verzonnen neologismen verstrekt, die mensen vervolgens klakkeloos gebruiken, die anderen niet snappen, die dus de betekenis gaan opzoeken.... Et cetera, et cetera. Maar mensen beginnen ziek te worden. Een ziekte die in de volksmond al gauw de ‘Woordengriep’ wordt genoemd. Mensen beginnen steeds onbegrijpelijker te praten (en te schrijven), zijn misselijk en koortsig. In de ergste gevallen verleren ze het spreken helemaal. Vervallen tot de Laatste Stilte, raken in coma en overlijden.

Anana doet haar relaas wanneer de ziekte al is uitgegroeid tot een wereldwijde pandemie. Lange tijd wist niemand wat er precies aan de hand is en nóg blijft het gissen. Terugkijkend op de hectische weken vol bedreigingen na de verdwijning van haar vader valt er het een en ander te herleiden, maar er is veel (voorgoed?) verloren gegaan. De mens is zelf in volle vaart op zijn noodlot afgestevend. Met het verdwijnen van het woord verdwijnt ook de beschaving, zoveel is duidelijk.
Het laatste woord leest als een waarschuwing, uiteraard. Net als in De cirkel van Dave Eggers worden de nadelige bijkomstigheden van internet en social media beklemmend weerspiegeld. Met wat goede wil is het ook een analogie met de verdwijning van het papieren boek, een eyeopener voor alle mogelijke gevolgen van dien.

Het is géén makkelijk boek om te lezen. Het laatste woord gaat soms diep in op de filosofie rond de betekenis en werking van het woord en van lexicografie. Onder andere Hegel en Sartre komen aan bod, wat vooral bij eerstgenoemde voor de leek hele stukken nét-niet-helemaal-te-begrijpen tekst betekent. Ook wordt de grens van frustratie flink overschreden in dagboekfragmenten van Bart. Ernstig besmet met de woordengriep pent hij gebeurtenissen neer in een koeterwaals (à la hierboven) dat aanvankelijk amusant is, maar na vele hoofdstukken tamelijk vermoeiend en behoorlijk irritant wordt.
Neemt niet weg dat Het laatste woord een veelzijdig en ‘entertainend’ boek is. Vol literaire verwijzingen -met als leidmotief Alice in Wonderland en Through the looking glass- en een werkelijk spannend plot compleet met een geheim(zinnig) taalgenootschap, futuristische nanotechnologie en een ijzingwekkende speurtocht c.q. vlucht die ook nog eens leidt tot een opbloeiende romance.
Een beetje véél van het goede misschien en dat gaat ook wel ten koste van de focus en daardoor helaas ook met name van de impact van het boek. Want sjonge, wat een hrjefgapok…, pardon- uitgangspunt...

ØØØOO






















Auteur(s): Alena Graedon 
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle 
ISBN: 9789000311477 
Gebonden, € 24,95, 496 pagina's, 2014
Uitgever: Agathon Meulenhoff

donderdag 12 juni 2014

Honderd uur nacht - Anna Woltz

Internet… een vloek of een zegen? Het lijkt de veertienjarige Emilia weinig goeds te brengen als ze op alle social media volledig wordt afgebrand. Ze wordt zelfs bedreigd nadat haar vader iets stoms heeft gedaan. Maar dan ook wel iets echt onvergeeflijk stoms.

Nu haar veilige wereldje toch is ingestort besluit Emilia om op te stappen. Online boekt ze met haar vaders creditcard (net goed) een appartementje in haar lievelingsstad New York en reist vervolgens vanuit Nederland af. Om er ter plekke achter te komen dat ze is opgelicht, want er is helemaal geen appartement. Of ja, toch wel, maar daar wonen de vijftienjarige Seth en zijn negenjarige zusje Abby. Aangezien hun moeder net een paar dagen op zakenreis is mag Emilia van Seth – met hangen en wurgen- wel logeren.

En dan komt Sandy roet in het eten gooien: een vreselijke orkaan die grote delen van New York verwoest. Daar zitten Emilia, Seth, Abby dan, in het tot "orkaanasiel" gedoopte appartement, samen met inmiddels ook de zeventienjarige half onthande ‘filmster’ Jim. Dagenlang zonder stroom, zonder water. Vooral dat laatste maakt Emilia panisch, want ze heeft een ernstige vorm van smetvrees… Elke dag verlaten de vier hun wijk en lopen urenlang naar een deel van de stad waar wél stroom is.

Een bizarre situatie. Emilia’s veilige haven –thuis, bij haar ouders- is nu letterlijk onbereikbaar. In die honderd uren zonder stroom leert Emilia dat orkaan Sandy meer effect heeft op haar leven dan de stomme actie van haar vader. Dat ieder huisje – ook dat van Seth en Abby- zijn kruisje heeft. Zonder telefoons of internet is ze in deze geïsoleerde wereld waarin iedereen dezelfde ongemakken deelt meer verbonden met anderen dan ooit tevoren. En een warme knuffel of een troostende hand blijken behalve hordes bacillen ook tróóst te brengen, zelfs al heb je geen ontsmettingsdoekjes meer. Wanneer de lichten weer aan gaan is het een en ander voorgoed veranderd.

Anna Woltz laat Emilia haar verhaal doen met een perfecte intonatie. Dwars, eigenzinnig en bovenal met een flinke dosis zelfspot. De kleine Abby is lekker bijdehand en de ‘filmster’ ontnuchterend gewoon. En de serieuze Seth, die stapt zowaar uit zijn tijdcapsule. Honderd uur nacht is een verrassend en bijzonder boek. Realistisch absurd, grappig ernstig. En dan ook nog eens relaxed spannend. Niet te missen vanaf dertien jaar en ouder.

ØØØØO
























Auteur(s): Anna Woltz 
NUR: Fictie 13 
ISBN: 9789045116396 
Paperback, € 13,99, 200 pagina's, 2014
Uitgever: Querido Kinderboek

zondag 8 juni 2014

Boze wolf - Nele Neuhaus

De vondst van het lijk van een onbekend tienermeisje bezorgt de politie in het Duitse Taunus gebied flinke kopzorgen. Het meisje ligt in de rivier, maar blijkt verdronken in een zwembad. Bovendien is ze sterk ondervoed en duidelijk lange tijd mishandeld. Het is een eerste aanwijzing voor het tot dan toe volslagen onvermoede bestaan van een afschuwwekkend circuit van perverselingen uit de invloedrijkste milieus.

In Boze Wolf krijgen politierechercheurs Pia Kirchhoff en Oliver von Bodenstein opnieuw te maken met hoogst actuele misstanden. Dit zesde deel in de zogenaamde Taunus-serie van Nele Neuhaus is de vierde vertaling in het Nederlands en volgt dit keer gelukkig netjes de vorige vertaling (Wie wind zaait) chronologisch op. De onderlinge, persoonlijke relatie van de twee rechercheurs –behalve voor de ontwikkelijking van de serie ook voor de inhoud van het verhaal van wezenlijk belang – ‘klopt’ daardoor heel wat beter en dat is prettig minder storend.
Nadat in Wie wind zaait hun verhouding op een dieptepunt was beland gaan Pia en Bodenstein inmiddels weer vriendschappelijk met elkaar om. Het zijn dit keer andere collega’s, nieuwe en oude bekenden, die de boel bederven. Aan het eind van Boze wolf zijn heel wat oude vetes definitief afgewikkeld, een bedenkelijk bijgevolg van de opheldering van duistere zaakjes die het licht niet kunnen verdragen.

Drie grote, extreem duistere zaken om precies te zijn. Er is de kwestie van het onbekende dode tienermeisje, de beestachtige verkrachting van een bekende televisiepresentatrice en een in de doofpot gestopte undercoveroperatie van de politie uit het verleden. Daarnaast heeft Pia contact met een oude schoolvriendin die vreest dat haar dochtertje wordt misbruikt door haar man. Dat al deze zaken met elkaar samenhangen lijkt van meet af aan klontjeklaar. Voor de lezer dan, die zich wel heel erg slim waant terwijl Pia en Bodenstein lange tijd met oogkleppen lijken rond te lopen. De wat “naïeve” indruk die de protagonisten wekken zal niet de bedoeling zijn geweest. Neuhaus verstrekt haar informatie níet helemaal lekker gedoseerd. Alle puzzelstukjes liggen klaar, the big picture is te zien- het is alleen nog wat schuiven zodat alle naden tot kloppende details aansluiten.

Uiteráárd komen bij Neuhaus alle uitwaaierende plotlijnen tenslotte perfect bij elkaar en zit het met het einde van Boze wolf wel snor. Is het niet qua verrassende ontknoping, dan wel qua heldhaftige actie. Boze wolf haalt bij lange na niet het bijzondere van Sneeuwwitje moet sterven, maar is beslist wel weer een fijne Taunus-thriller die je in één ruk wil uitlezen. 

Plot:         ØØØØO 
Spanning: ØØØOO
























Auteur(s): Nele Neuhaus 
NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789021454801 
Paperback, € 19,99, 384 pagina's, 2014
Uitgever: Q

zondag 1 juni 2014

Incendio - Tess Gerritsen

De Amerikaanse thrillerauteur Tess Gerritsen heeft wat met Nederland- ze is getrouwd met een Nederlands-Amerikaanse man. Vandaar waarschijnlijk dat ze graag gehoor gaf aan het verzoek het jaarlijkse geschenkboekje voor onze Maand van het Spannende Boek in 2014 te schrijven. Speciaal voor haar Nederlandse lezers, zoals nadrukkelijk gemeld op de achterflap. Jammer dat juist die lezers waarschijnlijk teleurgesteld zullen zijn in hun favoriete schrijfster.
Misschien leek het Gerritsen aardig om ook eens een verhaal te schrijven in de trant van Dan Brown en zijn vele navolgers. Spannend gerommel met feit en fictie. Helaas lijkt het eerder alsof ze nog ergens een schrijfsel uit het prille begin van haar schrijverscarrière had liggen wat geschikt leek voor de gelegenheid.
Het 95 pagina's tellende boekje is namelijk een flodderig verhaaltje waarin een schijnbaar bezeten kind en de horror van de Italiaanse holocaust op welbeschouwd vrij schofferende wijze worden gecombineerd. In een van de vele interviews die Gerritsen onlangs gaf -ze toert momenteel door Nederland met promotionele doeleinden- vertelt ze dat ze tijdens een bezoek aan Venetië zo danig onder de indruk raakte van het lot van de Italiaanse Joden dat ze daar wel over móest schrijven. Zowel  het verzonnen mysterieuze muziekstuk dat de plot in werking stelt als het angstwekkend moordlustige kind dat er bij de haren wordt bij gesleept doen de verschrikkelijke waarheid van de Tweede Wereldoorlog echter bepaald geen eer aan.
De geijkte twist in de epiloog is net zo voor de hand liggend als de uitkomst gemakzuchtig is. Dat maakt dat het eindoordeel eenduidig teleurstellend is. Een Haar naam was Sarah zonder tranen, een De Da Vinci Code zonder 'thrills'. Zonde. Incendio is voor Gerritsens eigen werk géén promotie: zij kan beter. Als promotie van het spannende boeken in het algemeen... Incendio kost niets behalve een uurtje tijd. Oordeel zelf.

ØØOOO



















Tijdens de Maand van het Spannende Boek (t/m zondag 29 juni 2014) cadeau van de boekhandel bij aankoop van E12.50 aan spannende boeken.

Auteur(s): Tess Gerritsen 
Uitgever: Stichting CPNB
Paperback, 95 pagina's, 2014

dinsdag 6 mei 2014

Ender's Game - Orson Scott Card

Het zien van de SF film Ender's Game (Gavin Hood, 2013) gaf mij heel sterk het gevoel: hier moet een boek achter zitten, een góed boek. En inderdaad, de Amerikaanse auteur Orson Scott Card schreef zijn Ender's Game eerst als kort verhaal al in 1977. In 1985 verscheen het uitgewerkt tot boek, waarop later nog twee vervolgboeken volgden.

De film was al intrigerend, maar het boek is echt 'stunning'. Het is het beklemmende verhaal van de zesjarige Ender Wiggin die wordt klaargestoomd tot redder van het menselijke ras. De mensheid wordt bedreigd door een buitenaards ras - de  insect-achtige "Buggers"- dat de aarde wil innemen en daar al twee desastreuze pogingen toe heeft gedaan. Ver van huis, op een reusachtig ruimteschip, krijgen Ender en andere hyperintelligente kinderen een slopende militaire opleiding waar zelfs een volwassene tot ver boven zijn kunnen zou worden gedreven. Ender is veruit de beste en de meest veelbelovende pupil, maar dat zet hier en daar kwaad bloed.

De eenzaamheid, de hopeloosheid, het gewicht van zijn verantwoordelijkheden, alle pesterijen en het eindeloze gemanipuleer- Ender verdraagt het werkelijk indrukwekkend stoïcijns. Het dwingt een onwillekeurig en diepgaand respect af. Het boek is door zijn brede thematiek veel meer dan alleen een spannend ruimteavontuur. Op sociaal en politiek niveau is het verhaal verbluffend ráák. Een mooie weergave van de politieke stand van zaken in de jaren zeventig en tachtig (de Koude Oorlog), maar met knelpunten en drogredenen helaas ook vandaag de dag nog actueel in de wereldpolitiek. Ook maakt Card een gevoelig ethisch statement over het al dan niet vernietigen van mogelijk kwaad.

In een voorwoord uit 1991 geeft Card commentaar op een veel gehoord verwijt dat de wijze waarop hij de extreem jonge kinderen heeft neergezet zo onrealistisch is. Dat klopt, de kinderen zijn opvallend volwassen, ouwelijk zelfs. Maar ze zijn dan ook hyperintelligent, het is daarom dat ze zijn geselecteerd voor de opleiding. Een gegeven waarvan je aanstoot kunt nemen. Maar bij deze dus een waarschuwing: het is iets waar je binnen de realiteit van deze fictie gewoon in méé dient te gaan.

Bij Ender's Game nu eens niet de vraag wat beter is, de film of het boek. Dat is het boek. Einde discussie. Wel is het zo dat het een bijzondere en fijne verrijking is voor je visuele voorstellingsvermogen wanneer je bepaalde beelden uit de film op je netvlies hebt staan. Met name de (toch al briljant beschreven) gevechtsstrategieën uitgevoerd in de (toch al tot de verbeelding sprekende) Battleroom zijn dan des te meer genieten. Ender's Game zou verplichte kost kunnen zijn 'voor de Engelse lijst' op school- zonder dat het een straf is. Een dertig jaar oude SF klassieker, ingehaald door het heden, tot ver in de toekomst bijblijvend.

ØØØØØ


















Auteur(s): Orson Scott Card
NUR: Science fiction
ISBN: 9789022568200 
Paperback, € 12,50,  324pagina’s, 2013

Uitgever: Boekerij








zondag 27 april 2014

The Iron Fey: IJzerkoning, IJzerprinses, IJzerkoningin, IJzerprins - Julie Kagawa

Je meesleuren naar het Rijk der Legenden, dát is wat deze serie met je doet! Elk boek is als een poort naar Nimmermeer, waar schrijfster Julie Kagawa een wervelende wereld heeft gecreëerd met talloze elementen uit bekende sprookjes en legenden. Geen goedkoop jat-en plakwerk, maar een originele, fantastische mix waarin onder andere Alice in Wonderland en Shakespeares Midzomernachtsdroom, maar ook diverse fantasyfilms te herkennen vallen.

Om een voorbeeldje van de originaliteit te geven: je zou maar ontdekken dat je soms zo irritant grappige beste vriend eigenlijk Robin Goodfellow is, oftewel Puck, dienaar van Koning Oberon van de Zomerfae. Hij, die zoveel grappen en grollen uithaalde in Midzomernachtsdroom. Dat ontdekt Meghan op haar zestiende verjaardag, de dag waarop ze níet zoals gehoopt haar rijbewijs haalt,  maar haar wereld desondanks héél wat groter wordt.

Als dochter van Oberon (en dus half-Fae)  wordt Meghan namelijk – overigens tegen ieders zin!- betrokken bij de Fae, die de mensen nader staan dan de mensen zelf (nog) beseffen. Zolang de mensen zich  feeën en andere magische wezens herinneren blijven deze bestaan, maar de mensen worden steeds technischer en (dus) nuchterder en ongeloviger. Het gevolg is desastreus: een nieuw soort Fae –de IJzerfae- is ontstaan. En zij zijn dodelijk voor de Zomer- en Winterfae…

In het eerste deel IJzerkoning moet Meghan in Nimmermeer haar ontvoerde halfbroertje zien terug te vinden. Bijgestaan door Puck, Winterprins Ash en de geheimzinnige kat Grimalkin constateert ze de vreselijke staat waarin Nimmermeer verkeert. Tijdens de gevaarlijke reis vecht Meghan ook tegen zichzelf: haar nieuwe en onbetrouwbare magische vermogen, maar vooral ook tegen de gevoelens die ze koestert voor Ash, die als Winterfae haar natuurlijke vijand is.

In IJzerprinses realiseert Meghan zich dan dat de IJzerfae proberen de Zomer- en Winterfae tegen elkaar uit te spelen door hun vredessymbool, de winterscepter, te stelen. Samen met opnieuw Puck en Ash moet Meghan de scepter terugbrengen en een oorlog voorkomen. Behalve de schokkende ontdekking verwerken dat ze beschikt over IJzermagie, moet ze schipperen tussen Puck en Ash die allebei verliefd op haar blijken te zijn.

IJzerkoningin gaat over de definitieve confrontatie tussen de IJzerfae en de Zomer- en Winterfae, waarin Meghan de allesbeslissende hoofdrol speelt. Na beiden ternauwernood meerdere veldslagen te hebben overleefd, worden Ash en Meghan uiteindelijk tóch definitief van elkaar gescheiden, daartoe gedwongen door de verplichtingen en verantwoordelijkheden van het leven.

In IJzerprins laat Ash dat niet op zich zitten en onderneemt een moeizame queeste teneinde samen te kunnen zijn met Meghan. Tijdens die reis met natuurlijk Puck en Grim moet hij eerst in het reine zien te komen met zijn gevoelens voor zijn dood gewaande eerste grote liefde, Ariella… En leren omgaan met de hem onbekende consequenties van sterfelijkheid.

Onmiskenbaar een YA-serie voor meiden, deze aantrekkelijk vormgegeven boeken waar de glitters van de omslag af schitteren. Meeslepend romantisch, maar vooral ook meeslepend spannend. Als de Iron Fey serie al een nadeel heeft dan is het het moordende tempo lezen waar het verhaal steevast toe verleidt. Het is lezen geblazen ‘met de rem erop’, maar dan kun je ook wel eindeloos genieten in die heerlijke, zinderende sprookjeswereld. Voor wie er na deze vier delen nog langer wil toeven is er goed nieuws: in mei 2014 verschijnt de vertaling van het vijfde deel, De vergeten prins!  

ØØØØO






































































Auteur(s): Julie Kagawa
Titel: IJzerkoning, Ondertitel: The Iron Fey
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789034755827 
Paperback, € 9,95, 384 pagina's, 2012
Uitgever: Harlequin Young Adult

Auteur(s): Julie Kagawa
Titel: IJzerprinses, Ondertitel: The Iron Fey
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789034755841 
Paperback, € 9,95, 384 pagina's, 2012
Uitgever: Harlequin Young Adult

Auteur(s): Julie Kagawa
Titel: IJzerkoningin, Ondertitel: The Iron Fey
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789034755865 
Paperback, € 9,95, 381 pagina's, 2013
Uitgever: Harlequin Young Adult

Auteur(s): Julie Kagawa 
Titel: IJzerprins, Ondertitel: The Iron Fey
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789034755889 
Paperback, € 9,95, 384 pagina's, 2013
Uitgever: Harlequin Young Adult


Ook verkrijgbaar als box met 4 boeken:

Auteur(s): Julie Kagawa 
Serie: The Iron Fey 1 t/m 4
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789034797285 
Paperback, € 29,95, 2013
Uitgever: Harlequin Young Adult



zondag 20 april 2014

De Rozenoorlogen (1): Stormvogel - Conn Iggulden

De Rozenoorlogen, bij lezers mogelijk vooral bekend uit Shakespeares toneelstuk Hendrik VI, nu verdicht door Conn Iggulden. Stormvogel is het eerste deel van een serie waar de Britse auteur  (1971) momenteel aan werkt. Eerder verscheen van hem in het Nederlands vertaald Caesar, een eveneens historische romanreeks van vier delen.

In navolging van populaire televisieseries als The Tudors, The White Queen of Game of Thrones is Stormvogel duidelijk ‘verfilmbaar’ geschreven. Met enkele krachtige personages, schaakstukken in de geschiedenis, en een charismatische, jonge koningin, Marguerite van Anjou, die de plot stuwen en verklaren.

De dertigjarige periode vol burgeroorlogen in de vijftiende eeuw van de Britse geschiedenis -bekend als de Rozenoorlogen- dankt de naam aan heraldische symbolen. De witte roos van het huis York en de rode roos van het huis Lancaster. Beide huizen aasden op de troon en zagen hun kans schoon toen de jonge koning Henry VI zwak en ontoerekeningsvatbaar bleek. Het koninkrijk werd feitelijk geregeerd door zijn trouwe raadslieden.

Stormvogel beschrijft de toeloop naar het verzet tegen het regime van Henry VI. De hoge en lagere adel zit vol grieven aangezien Henry het moeizaam veroverde land in Frankrijk doodleuk opgeeft in ruil voor een bestand. Zonder enige tegemoetkoming worden de Engelsen aldaar geacht huis en haard op te geven- verzet tegen de Franse overmacht lijkt hopeloos. In Engeland komt de bevolking langzaam in verzet tegen wrede en oneerlijke rechterlijke uitspraken en dito sheriffs. Wanneer de juiste man opstaat sluiten opstandelingen zich bij hem aan en hun protest mondt uit in een vreselijk gewelddadige nacht in Londen. Na deze nacht neemt de geschiedenis onvermijdelijk een andere koers.

Zoals opgemerkt verhaalt Iggulden de belevenissen van een aantal figuren van historisch belang. Raadslieden Derry Brewer en William de la Pole, van Suffolk. De jonge Franse prinses Marguerite die volgens voorwaarde in het vredesbestand huwt met Henry VI en die zich ontpopt tot een daadkrachtige, sterke koningin. De longbowschutter Thomas Woodchurch die noodgedwongen zijn nieuwe thuisland Frankrijk verlaat en zich  vervolgens aansluit bij het Engelse verzetsleger onder leiding van de wraakzuchtige stroper Jack Crade.

Je ziet ze voor je, de mannen, overtuigd van hun eigen gelijk.  Elk met beweegredenen waarvan het aan de lezer is om te oordelen of ze er goed of slecht aan doen. Want hoort een krankzinnige koning wel op de troon? Kunnen rechters en sheriffs wel worden gepasseerd zonder dat dat maatschappelijke risico’s met zich meebrengt en misstanden veroorzaakt? Iggulden neemt geen stelling in en geeft min of meer elk van zijn personages gelijk. Een neutraliteit die overigens de betrokkenheid van de lezer helaas aanzienlijk verkleint en de beleving wat afstandelijk maakt.

Het meest bijzondere aan het boek is toch wel de verzorgde uitgave. Prachtige, kleurige landkaarten sieren de binnenkant van de kaft. Miniaturen verluchten ieder hoofdstuk. Jammer alleen dat de kans vrij groot is dat je het overzicht van Personae Dramatis pas aan het eind van het boek ontdekt. En dat terwijl zo’n schema eigenlijk onontbeerlijk is met al die personages, met hun titels, familienamen en adelijke huizen. Dan is een televisieserie toch een stuk makkelijker te volgen… wie weet.

ØØØOO























Auteur(s): Conn Iggulden 
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle 
ISBN: 9789021809779 
Gebonden, € 24,95, 480 pagina's, 2014
Uitgever: Sijthoff

zaterdag 12 april 2014

Pinkeltje in de Efteling - Studio Dick Laan

Jarenlang waren de boeken van Pinkeltje alleen nog te bestellen als ‘boek op verzoek’, maar nu ligt hij weer in de boekhandels. Met een nieuw avontuur, uitgegeven in een prachtige, nostalgische hardback editie: een frisgeel Pinkeltje voor naast de bruin verschoten exemplaren die al (of nog) in de boekenkast staan. Als je net als ik in de jaren tachtig bent opgegroeid dan waart Pinkeltje ongetwijfeld rond in je jeugdherinneringen.  
Bij het zien van Pinkeltje in de Efteling beging ik meteen een impulsaankoop. Niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat ik bijna dagelijks (!) nog aan Pinkeltje wordt herinnerd tijdens het lopen langs een rode mierenhoop in het bos (zie Pinkeltje gaat naar Pinkeltjesland) En als je jarenlang een abonnement hebt gehad op de Efteling ben je natuurlijk op voorhand al dubbel gecharmeerd.

En Pinkeltje blijkt niet heel erg veranderd. De –onbekende- auteur is er redelijk in geslaagd de sfeer en uitstraling van weleer om te zetten naar een hedendaags niveau. Pinkeltje in de Efteling is zoals het ‘hoort’ een vlak avontuur volgens het vaste stramien. Weinig diepgang, nog altijd een tikkie oubollig, zij het met iets moderner qua taalgebruik en vooral: goed voor een geborgen gevoel. Toeven in pretpark na sluitingstijd, wanneer alles tot leven komt… wie wil dat nou niet? Pinkeltje moet er van alles aan doen om weer terug te kunnen naar Pinkeltjesland, terwijl hij en zijn nieuwe muizenvriendje Mees worden gedwarsboomd door die gemene meneer Raaf en de kabouters uit het Sprookjesbos.
Een feest van herkenning voor de jonge Eftelingbezoeker in het algemeen (leeftijd 5 tot 7 jaar) en voor de huidige generatie jonge ouders in het bijzonder. Die laatsten zaten waarschijnlijk meer te wachten op de terugkomst van de Pinkeltjes dan hun kleine Ploppertjes dat zaten. 

ØØØOO






















Auteur(s): onbekend/Studio Dick Laan
NUR: Fictie 7 
ISBN: 9789000334643 
Gebonden, € 9,99, 1126 pagina's, 2014
Uitgever: Van Holkema & Warendorf

zondag 6 april 2014

De Boerderij - Tom Rob Smith

Na zijn bekende Russische trilogie slaat de Britse thrillerauteur Tom Rob Smith met De Boerderij een nieuwe weg in. Terug naar nabij gelegener gronden, naar het land van zijn Zweedse moeder. Een bijzondere thriller, wat niet per definitie door iedereen positief ervaren zal worden.

Het duurt even om in het verhaal te komen. De jonge Brit Daniel, de ik-verteller, krijgt als slag bij heldere hemel te horen dat zijn moeder psychisch ziek verklaard is. Zes maanden nadat zij –Tilde- en Daniels vader naar haar geboorteland Zweden zijn geëmigreerd. Binnen een mum van tijd staat Tilde bij Daniel op de stoep. Verward, in zorgwekkende staat. Ze stáát er op dat hij haar verhaal aanhoort.

Drie kwart van het boek is een raamvertelling. Een toneelmatige setting: Tilde zit bij Daniel en is de hele middag aan het woord. Haar pagina’s lange monoloog, af en toe onderbroken door overpeinzingen en commentaar van Daniel, zet haar belevenissen in Zweden uiteen. De eenzame sfeer, de onaangename en manipulerende buurman Hakan, de vervreemding van haar echtgenoot. Ze toont Daniel haar bewijzen van een vermeende misdaad en een samenzwering om haar de mond te snoeren.

Hoewel haar relaas an sich intrigerend genoeg is, doet het geheel gekunsteld aan. Het chronologische vertellen, doordrenkt met vooruitwijzingen (“daar kom ik later nog op”) en onderbrekingen die als cliffhangers functioneren- het is nogal gemaakt. Tildes bewoordingen zijn expliciet, ze heeft haar conclusies al getrokken en dat terwijl feitelijk alles wat ze vertelt aannames zijn.

Want daar gaat het in deze psychologische trhiller dan ook om. Is Tilde werkelijk getuige geweest van gruwelijke misstanden op het Zweedse platteland? Of is ze toch inderdaad psychisch niet meer toerekeningsvatbaar? Daniel, toch al vervreemd van zijn moeder en verscheurd door schuldgevoelens (hij verzwijgt al jarenlang dat hij een man als levenspartner heeft), wil zijn moeder wél en niet geloven. Zoals hij zich al snel realiseert:; zijn reactie en mening beïnvloedt de verloop van zijn moeders verhaal, haar manier van vertellen. Zijn aanmaning zich neutraal op te stellen is er gelijk ook een voor de lezer. Lees afstandelijk en trek (nog) geen conclusies. Toch kan hij ten slotte niet anders dan zijn moeder ‘verraden’.

Het laatste kwart van het boek is een grote omslag. Daniel gaat zelf op onderzoek in Zweden. Deze kentering, een rigoureuze stijlbreuk, maakt het boek prettiger leesbaar zij het bepaald niet consistenter. En ondanks (of dankzij?) een neutrale lezing smaken de uiteindelijke antwoorden een klein beetje wrang. Niet dat de ontrafeling van het mysterie en de verduidelijking van Tildes geestestoestand niet aannemelijk of te voor de hand liggend zijn. Noem het liever desillusionerend banáál na Tildes fantasieprikkelende verhaal.

De Boerderij is een literaire, experimentele thriller waarin Smith heeft willen spelen met het traditionele thrillergenre en door middel van alternatieve vertelwijze en informatieverstrekking zijn lezers bespeelt. Hij slaagt daar heel behoorlijk in en dat is knap. Maar wat is het jammer dat het overwegend ergert. Hij heeft een tweeslachtig boek geleverd waarin de uitwerking tamelijk killing is voor het leesplezier, en dat zal toch niet zijn bedoeling zijn geweest.

ØØØOO






















Auteur(s): Tom Rob Smith 
NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789041425379 
Paperback, € 19,95, 2014
Uitgever: Anthos Literaire Thrillers