woensdag 26 juni 2013

Dit zijn de namen - Tommy Wieringa

Naar eigen zeggen kan Tommy Wieringa erg genieten van mooie taal en met name van mooie zinnen. Zijn eigen boeken staan dan ook bekend om de zorg voor fraaie volzinnen. Met Dit zijn de namen won Wieringa onlangs de Libris Literatuurprijs 2012. Ook hierin springen bijzondere zinnen uit het verhaal. Met een krachtige lading, bijna statements, in mooie verwoording. Wie Wieringa ooit heeft horen voordragen uit eigen werk -aan te raden ervaring-hóórt hem tijdens het lezen in zijn hoofd.

Van Dit zijn de namen geniet je dan ook vooral wanneer je zijn taalgebruik apprecieert. Het verhaal gaat vrij "onhollands" over een inspecteur van middelbare leeftijd in de Oekraïne, die ontdekt dat hij wel eens Joods zou kunnen zijn. Terwijl Pontus Beg de mogelijke voordelen en de houvast van het Jodendom onderzoekt, trekt -heel bijbels- een groepje voor dood achtergelaten vluchtelingen ellendig door de woestijn. Met allerlei niet-christelijke gevolgen van dien.

Het verhaal zit dicht op de karakters, overpeinzingen (in die weloverwogen taal) overheersen actie. Het is een 'verstild' verhaal, een cocon waarin vooral ruimte is voor gedachten en bezinning. Een veel gehoorde kanttekening bij het verhaal is het abrupte, erg open einde. Bekeert Beg zich nu echt tot het Jodendom? Zal hij de jonge vluchteling uit het groepje overlevenden adopteren? Het zijn echter vragen waarvan de antwoorden er niet zozeer toe doen. Dit zijn de namen is een roman met een haast toevallige spanningsboog die eigenlijk helemaal geen spanningsboog ís. En daarom dus ook niet hoeft te worden afgesloten.

Dit zijn de namen is een roman met hoog literair gehalte. Taal, symboliek, thematiek- discussievoer. Heeft wel als gevolg dat niet iedereen het boek met evenveel plezier zal lezen. Eerlijkheid gebiedt mij te vertellen dat het boek maandenlang op mijn "nog te lezen"-lijst heeft gestaan, maar het ene na het andere boek steeds voorrang kreeg. "Als hij de Librisprijs wint, ga ik hem écht lezen"... Belofte maakt schuld: zodat Tommy Wieringa zelf ook het diepe (oftewel de Amstel) in móest. Wat mij betreft dus bij deze. Met tweeledige beoordeling, in dit geval wel zo eerlijk:

Literair gehalte: ØØØØO
Leesplezier:       ØØØOO

















 

Auteur(s): Tommy Wieringa
NUR: Literaire roman, novelle
ISBN: 9789023472698
Paperback, € 19,90, 276 pagina's, 2012
Uitgever: Bezige Bij, De

donderdag 20 juni 2013

Chaos trilogie deel 2: Het donkere paradijs - Patrick Ness

Het verhaal van het leven op de planeet die de Nieuwe Wereld wordt genoemd gaat verder in dit tweede deel van Patrick Ness' Chaos trilogie. De Nieuwe Wereld waar Herrie -de te horen gedachten van mannen- het dagelijkse leven beïnvloedt en stúúrt. Wanneer ontdekt wordt hoe de Herrie te onderdrukken, en zelfs bruikbaar toe te passen, blijkt dat een sterk (politiek) pressiemiddel. En dan blijkt dat de Herrie weliswaar een vervelende inbreuk op de individuele privacy betekent, maar dat het als misbruikt pressiemiddel voor de hele gemeenschap vele, vele malen kwalijker is.

In de zo typische, beeldende verstelstijl (monologue interieur vanuit afwisselend Todd en Viola) komt de actie weer geweldig tot zijn recht. Todd en Viola zijn aangekomen in Nieuw Prentissoord, zo gedoopt door de voormalige Burgemeester uit Todds oude dorp die -zichzelf omgedoopt tot 'President'- in de stad Haven de macht heeft gegrepen. Todd en Viola worden gescheiden en consequent bij elkaar vandaan gehouden. Ze leiden ieder hun leven in een vrijheid die eigenlijk geen vrijheid is. De Burgemeester wil namelijk een ideale samenleving creëren, een paradijs, maar slaat daarbij geen acht op de wensen van de bevolking. Wie niet luistert, wordt gestraft.

Zwáár gestraft. Nieuw Prentissoord begint steeds meer te lijken op een groot strafkamp. Iedereen wordt geïndoctrineerd door de Burgemeesters mooie praatjes. Mannen gechanteerd met de felbegeerde anti-Herrie medicijnen. Vrouwen verdwijnen omdat ze zonder Herrie niet te doorgronden en dus niet te vertrouwen zijn.
Een groep genezeressen en een stel volgelingen vlucht de stad uit om onder leiding van madame Coyle de protestbeweging het Antwoord op te zetten. En dan is het hek goed van de dam. Voortdurend ligt Nieuw Prentissoord letterlijk onder vuur.

Todd moet noodgedwongen werk verrichten voor de Burgemeester die grote plannen met hem heeft. Viola belandt ongewild onder de hoede van madame Coyle en haar Antwoord. Zo komen Todd en Viola feitelijk tegenover elkaar te staan. Gevangen in onmacht, beiden in de klauwen van manipulatoren van de bovenste plank. Verschillen Madame Coyle en de Burgemeester wel zoveel van elkaar? Hoe gerechtvaardigd zijn de verwoestende bomleggingen van het Antwoord eigenlijk?

Gescheiden van elkaar zijn Todd en Viola aan hun innerlijke twijfels overgeleverd en de onzekerheid over elkaars lot maakt hen kwetsbaar voor manipulatie. Niets is meer zeker, alles bestaat enkel nog uit onmacht, geweld en wanhoop. Aan de neerwaartse spiraal lijkt geen einde te komen. En nét als dan toch het keerpunt lijkt bereikt nemen de dingen een dramatische wending die niemand heeft zien aankomen. Samenwerking met de vijand wordt dan een kwalijke, maar absoluut noodzakelijke concessie die Todd nooit voor mogelijk had gehouden. Op naar het derde en laatste deel: in augustus!

ØØØØO





















Auteur(s): Patrick Ness
NUR: Fictie 15+
ISBN: 9789048816286 
Paperback, € 19,95, 512 pagina's, 2013
Uitgever: Moon

zondag 16 juni 2013

Het Venetiaans verbond - Marina Fiorato

Weer een heerlijke historische feel-good roman van Marina Fiorato. Zich afspelend in een sfeervol neergezet 16e eeuws Venetië, een tijd waarin veel van de tegenwoordig zo kenmerkende architectuur van de waterstad zijn grondvesten vond. Fiorato verbindt in Het Venetiaans verbond op losse wijze feit en fictie met elkaar tot een vanzelfsprekend, meeslepend verhaal.

Een romantisch verhaal om precies te zijn. Want de historische setting dient bij Fiorato vooral weer als decor waartegen zich een theologisch beschouwd onmogelijke liefde ontvouwt. Te midden van de ellende en paniek door de Zwarte Dood die de stad rondwaart vinden een half-Turkse vrouwelijke arts en een jonge mannelijke arts een betrekkelijke, maar haast idyllische veiligheid op het ziekeneiland Lazarretto Novo. Zij - Feyra- opgejaagd en ondergedoken, hij -Hannibal- vastbesloten de pest te verslaan. Na hun aanvankelijke afkeer vatten ze professionele respect voor elkaar, die geleidelijk  uitgroeit tot liefde .

Net als in haar voorganger Het raadsel van Botticelli geeft Fiorato haar roman een thrillerachtig tintje. Hier door een fictieve complottheorie uit te werken aan de hand van historische bekende en minder bekende feiten. Een wraakzuchtige sultan brengt de pest bewúst aan Venetiaanse wal en dat is wat hem betreft nog maar het begin van de Venetiaanse Apocalyps. Het is aan Feyra te achterhalen in welke vorm de stad door de drie overige Ruiters en voorbodes van de Apocalyps zal worden bestormd- en dit te voorkomen.

Heel spannend of raadselachtig wordt het niet, aangezien de nadruk ook niet ligt op het complot als drijfveer voor het verhaal. Veel meer ligt de nadruk op het gevecht tegen de Zwarte Dood en het behoud van de prachtige stad- toen al. En de innerlijke verdeeldheid die Feyra als Turkse Venetiaanse voelt in een omgeving die zij van oorsprong als heidens en vijandelijk beschouwt.

Zo verrassend en grappig als het sprankelende Het raadsel van Botticelli is deze nieuwe Fiorato niet. Toch is het boek zeker geen tegenvaller. Het is weer een filmisch verbeelde tour in het verleden, met een prachtig karakteristieke sfeer die een ieder die ooit in Venetië was zal herkennen en waarderen. Tel daar de klassieke romance bij op en je hebt  perfect vakantieleesvoer in handen.

ØØØOO





















Auteur(s): Marina Fiorato
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle
ISBN: 9789047203582 
Paperback, € 19,95, 2013
Uitgever: Artemis

donderdag 13 juni 2013

Karoo - Steve Tesich


Zichzelf niet tegen ziektekosten indekken louter om anders te zijn dan andere mensen. Om zich levend te voelen. Twee jaar na scheiding van bed en tafel met zijn vrouw tientallen echtscheidingsdineetjes vieren om er samen goed uit te komen. Om elkaar af te kunnen katten. Een paar voorbeelden van Saul Karoo, een typisch figuur vol contradicties en met (misplaatste) principes.

Saul Karoo heeft bevestiging nodig. Op werkelijk alle fronten. Zijn mannelijkheid, zijn schrijftalent, de liefde, Het Bestaan, noem maar op. Aangezien hij die niet krijgt, doet hij dat maar zelf. Hij is een populaire scriptdokter die slechte filmscripts tot weergaloze Hollywood kaskrakers bewerkt. Op diezelfde manier bewerkt en regisseert hij zijn eigen leven- met wisselend succes. Dat geeft hem niks: zolang hij maar publiek heeft kan hij schitteren, zelfs al is het als kapitein op een zinkend schip, uiteraard heldhaftig op de brug.

Inmiddels is hij op een punt beland in zijn leven waarin hij zijn pseudo-zekerheid begint te betwijfelen. Zo danig opgegaan in zijn rollen waarin hij zichzelf acteert beseft hij dat hij niet meer weet wat echt is en gemeend. Karoo raakt de grip op zijn leven -voor zover hij die werkelijk had- steeds duidelijker kwijt. Zijn laatste opdrachtgever is een charismatisch man die hij krampachtig probeert te haten. Hij vindt bij toeval de biologische moeder van zijn stiefzoon Billy en zij belanden -door zijn eigen uitblijvende ingrijpen- in een merkwaardige driehoeksverhouding. Met dramatische gevolgen. Na een ongekend gelukkige periode gaat Karoo roemloos ten onder.

Anders dan de omslag misschien doet vermoeden is dit geen hilarische of satirische roman. Het boek wordt door de uitgever tragikomisch genoemd, maar het woord komisch kan beter helemaal weggelaten worden. Daarvoor is Saul Karoo te zielig en te lethargisch. Sterker nog, de plaatsvervangende schaamte is bijna onontkoombaar terwijl Karoo argeloos verslag doet van het noodlot waarop hij afstevent. Hij blijft hetzelfde kringetje frustrerend eindeloos draaien: zich aanpassen, falen, zich opnieuw aanpassen, weer falen, enzovoort. Welbeschouwd best knap als je met je kop onwrikbaar in het zand gestoken staat, maar het gaat wel irritant jeuken.

Jammer dat de auteur, Steve Tesich, zelf scriptschrijver in de jaren negentig van de vorige eeuw, zo’n ergerlijk pathetische toon heeft aangezet. Terwijl het uitgangspunt met wat meer afstand daadwerkelijk erg komisch, satirisch dan wel ironisch hád kunnen zijn. Nu is de grootste ironie nog wel dat Tesich stierf in 1996, twee jaar vóór hij de verschijning van zijn debuutroman Karoo mee kon maken. De overeenkomsten met zijn Saul Karoo zijn ook al pijnlijk.

ØØOOO
























Auteur(s): Steve Tesich 
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle 
ISBN: 9789044623857 
Paperback, € 19,95, 392 pagina's, 2013
Uitgever: Prometheus

donderdag 6 juni 2013

Inferno - Dan Brown


Een week na wereldwijde ontvangst van “de” nieuwe Dan Brown en met een tiental eerste (overwegend positieve) reacties in het achterhoofd begon ik zelf aan Inferno. Zwáár sceptisch. Op voorhand al neigend naar een negatief oordeel (foei!). Want Het laatste symbool viel flink tegen (nauwelijks te verstouwen zo zemelig) en zoveel jaar ná het originele, heerlijke De da Vinci code zijn er minstens zoveel andere auteurs opgestaan met dergelijke boeken -in sommige gevallen nog beter qua taal én plot geschreven ook.

Na tachtig pagina’s ontkenning kon ik er niet meer omheen. Waren het de onontkoombare drones die Robert Langdon en zijn ‘Langdongirl’ van dit avontuur zo fanatiek opjagen? Of het schilderachtige, zo tot de verbeelding sprekend mystieke decor (zelf ooit ook geweest) van Florence? Hoe dan ook, Dan Brown had me te pakken. Vanaf dat moment was het boek neerleggen een straf, door kunnen lezen een feestje.  

Hoe erg is het om te moeten bekennen dat je het ergens wel heel erg eens bent met de schurk in Inferno…? De plot -in feite eigenlijk nogal simpel, maar weer in lekkere twists en misleidingen verpakt- draait om een ingenieus maar doorgeslagen genetisch bioloog versus de Wereld Gezondheidsorganisatie oftewel de hele wereldbevolking. Langdon wordt er bij betrokken als Dante-expert, aangezien de schurk geobsedeerd is door Dantes voorstellingen van de hel, het inferno, en omdat zijn vreselijke plan daaruit af te leiden valt.

Dan Brown hééft hier een punt: hoe technisch geavanceerd de mens ook is, theoretisch (of is het toch echt realistisch?) gezien staat hij op het punt zichzelf uit te roeien door de dramatisch toenemende overbevolking. Laat de natuur zijn gang gaan en de bevolking was allang gehalveerd door bijvoorbeeld een epidemie om het biologische evenwicht te herstellen. Maar de mens werkt de natuur tegen… dus neemt de overbevolking nóg meer toe… met alle gevolgen van dien. Ergo: tijd om in te grijpen.

De manier waaróp valt hier te betwisten, dat vind ook ik. Feit is desalniettemin, dat Brown -in tegenstelling tot Het laatste symbool- zijn punt gefocust en zonder drammerig te zijn brengt. Hij is prettig to-the-point zonder oeverloos gefilosofeer, neemt ook geen duidelijk standpunt in. Het irrealistische, wat gelaten en zelfs open einde past hier dan ook helemaal bij. Een eye-opener, dat is wat hij met dit boek beoogt. En als altijd is hij magistraal in het op natuurlijke en aantrekkelijke wijze verstrekken van leerzame informatie. Een kunst die veel Brown-navolgers helaas maar niet kunnen evenaren.

Dit ‘pretentieloos geschreven’ verhaal op een pretentieloze manier lezen betekent in dit geval domweg genieten. Moeilijk blijft het er een vinger op te leggen wat het hem nu precies doet. Een vergezochte vergelijking misschien, maar het wonderlijk verslavende lezen van “de” Dan Browns doet me nog het meest denken aan het lezen van de boeken van Agatha Christie. Flat characters, bekende decors, vast stramien en weinig verrassende psychologie en toch zo onweerstaanbaar heerlijk. Al mist de knappe Robert Langdon uiteraard Poirrots eironde hoofd- ondanks zijn fameus eidetisch geheugen.

ØØØØO



















Auteur(s): Dan Brown
NUR: Literaire thriller
ISBN: 9789024561858 Dit boek kopen
Paperback, € 22,95, 478 pagina's, 2013
Uitgever: Luitingh

vrijdag 31 mei 2013

Nooit alleen - Loes den Hollander

De kans dat je partner werkloos thuis zit is in deze tijden helaas niet buitengewoon. Ongewoner is het (hopelijk) dat je buurvrouw je achteloos vertelt dat er steeds een roodharige vrouw bij je thuis komt op de tijden dat jij werkt. Je man reageert niet op je gevis en dist een geloofwaardig genoeg verhaal op bij directe confrontatie. Maar je betrapt hem vervolgens op een paar leugens. Kleine weliswaar, maar toch. Er ontkiemen zaadjes van wantrouwen die elke stevige basis onder een goed huwelijk kunnen vernielen. Nog eens extra gevoed door diezelfde buurvrouw.

Nu zit er aan Guusje, buurvrouw van de gekwelde Aline -hoofdpersoon in deze 'thrillernovelle'-, wel een klein steekje los. Aline bekommert zich om haar, terwijl ze zelf langzaam gek dreigt te worden door haar eigen groeiende wantrouwen en wanhopige verlangen naar het oude, vertrouwde leven met haar Giel. Met Guusje gaat het ook merkbaar bergafwaarts. Je kunt er gif op innemen dat een van de twee gaat doordraaien. In de proloog wapperde al mysterieus een lijk- wie zou het zijn en wie heeft wat op zijn geweten?

Nooit alleen zit met zijn slechts 95 pagina's degelijk in elkaar. In dit korte tijdsbestek verandert de gelukkige situatie van het leuke, herkenbare stel Aline en Giel in een nachtmerrie met een beklemmende sfeer die onder je huid gaat zitten. Ondanks het constante voorgevoel waar het verhaal heen wil pakt het uiteindelijk toch nét even wat anders uit. Dissociatieve Identiteitsstoornissen worden vaker gebruikt in thrillers, zij het niet altijd even origineel of geloofwaardig. Den Hollander houdt het naturel en niet overtrokken. Hier zorgt DIS subtiel voor verwarring en misleiding. En een fijne, vileine trap na op het einde. Een geslaagd thriller(tje).

ØØØØO



















In de maand juni -Maand van het Spannende Boek- cadeautje van uw boekhandel bij aankoop van E12.50 aan Nederlandstalige thrillers

Auteur(s): Loes den Hollander
Uitgever: Stichting CPNB

Paperback, 95 pagina's, 2013

Zie Crimezone.nl voor: De beschermengel - Dolores Redondo

http://www.crimezone.nl/web/Thriller/9789023480495_De-beschermengel.htm

ØØØOO


















Auteur(s): Dolores Redondo
NUR: Literaire thriller
ISBN: 9789023480495
Paperback, € 23,90, 432 pagina's, 2013
Uitgever: Cargo

zondag 26 mei 2013

Chaos trilogie deel 1: Het mes dat niet wijkt - Patrick Ness

Het is even wennen, de afwijkende stijl en variërende typografie van dit boek, het verhaal volledig verteld in onvoltooid tegenwoordige tijd: als monologue interieur. Helemaal zoals het hier eigenlijk ook hóórt, aangezien alles draait om het belang en de gevolgen van de gedachten die een mens heeft.

Knap gedaan ook, zoals bijvoorbeeld uit het licht van de normale taal afwijkende taalgebruik al valt op te maken dat de dorpsbewoners van Prentissdorp kennelijk al tijden volledig geïsoleerd leven. Todd, een dertienjarige (eigenlijk veertienjarige) jongen vertelt. De lezer volgt zijn blik die als een camera beelden schiet en die hij van voice-over commentaar voorziet.

Aanvankelijk werkt dat bevreemdend, want Todd blijkt niet helemaal ‘gewoon’. Sterker nog, hij en alle mannen zijn abnormaal: ze worden omringd door Chaos, veroorzaakt door hun zogenaamde Herrie. Ál hun gedachten - Herrie- zijn te horen. Evenals die van de dieren. Het is het gevolg van een ziekte, een 'baksil’, op de vreemde planeet waar ze nu twintig jaar geleden zijn geland. Daardoor zijn ook de vrouwen een voor een overleden.

In dit besloten wereldje zonder privacy treft Todd een paar weken voor hij Man wordt een bijzonder verontrustende stilte. Het is schokkend genoeg een meisje, dat ook nog eens geen Herrie om zich heendraagt. Voor Todd het goed en wel beseft moeten hij en het meisje -Viola- samen op de vlucht slaan voor de andere dorpsbewoners. En dan blijkt de planeet groot, vijandig en vol vrouwen. Zonder herrie.

Hun reis is koortsachtig, ze worden achtervolgd door het allesverwoestende leger van Prentissdorpers zonder dat precies duidelijk is waaróm. Veel is onduidelijk voor Todd, die ermee worstelt dat hij niet weet wat er omgaat in de ‘lege’ Viola, noch alle andere vrouwen, van wie geen Herrie valt te lezen. Samen met het hondje Manchee, die als een dartelende sidekick goed is voor een lach (en een traan), maken ze bijzonder heftige dingen mee. Wat hen uiteindelijk dichter bij elkaar brengt door het ontstane wederzijdse begrip.

Meerdere keren komt Todd voor de keuze moorden of laten leven te staan. Tot twee keer toe moet hij geliefden op de meest vreselijke manier in de steek laten. Tegen Todds eigen verwachting in wordt hij dan toch een Man wanneer hij in staat is door de vele, niet erg fraaie geheimen in de (mannelijke) samenleving heen te prikken. Al blijven er nog heel wat raadsels over.

De Chaos trilogie valt in de categorie van Young Adult series als The Hunger Games - de filmrechten zijn al verkocht aan dezelfde filmmakers hiervan-, maar verschilt er met zijn originele uitgangspunt tegelijkertijd méér van dan alle andere Hunger Games navolgers. Dit eerste deel loopt niet goed af, maar gelukkig is het tweede deel (Het donkere paradijs) ook al te verkrijgen. En het slotdeel (Lawaai dat nooit stopt) staat voor augustus 2013 aangekondigd. Héél erg fijn om niet zo lang te hoeven wachten hoe dit bijzondere en aangrijpende verhaal verdergaat.

ØØØØO



















Auteur(s): Patrick Ness
NUR: Fictie 15+
ISBN: 9789048816262
Gebonden, € 19,95, 496 pagina's, 2013
Uitgever: Moon

zondag 12 mei 2013

Het zevende kind - Erik Valeur

Als je Het zevende kind van Erik Valeur leest krijg je geheid de indruk dat er iets mankeert aan weeskinderen. Of aan de verzorgers van het weeshuis- in ieder geval in Denemarken. Valeur kan het weten, want hijzelf bracht zijn eerste levensjaren door in zo’n Deens weeshuis.

Het begint allemaal in 2008 wanneer verscheidene mid-veertigers die min of meer midden in het leven staan een mysterieuze brief ontvangen die hen terugleidt naar Kongslund, het weeshuis waar ze als baby in 1961 zijn gedropt. Daar zijn hun levens ongeweten met elkaar verstrengeld geraakt en zoals nu blijkt ook gebleven. Marie, een misvormd vondelingetje eveneens uit 1961 is de enige die nooit ‘het leven’ in heeft kunnen duiken. Zij doet de lezer uit de doeken wat het Lot voor hen stuk voor stuk in petto had. Hoe onheus zij zeven feitelijk zijn behandeld en hoezeer het bestaan dat zij nu leiden een leugen is. Al blijft de ware toedracht –het échte mysterie- lang, tot het eind toe, verborgen voor zowel de betrokkenen als de lezer.

En dat is spannend: uitermate intrigerend. Uit Maries verhalen blijkt dat iedereen uit het groepje dat in 1961 zijn wiegje in de zogenaamde “olifantjeskamer” had staan de dood van een ander berokkend heeft. Een misstap die ze met elkaar delen dus, indirect gevolg van hun korte samenzijn, maar toch is dit niet dat wat hen met elkaar verbindt. Zoals al gauw in de gaten loopt is Marie niet honderd procent betrouwbaar als vertelster, iets wat de mist die de hele zaak verhuld nog een stuk ondoorzichtiger maakt. De waarheid is vreselijk en onvoorstelbaar duister, laat Marie voortdurend doorschemeren. De verwachting van een grootse, onthutsende ontknoping wordt daardoor tussen alle uitweidingen door allengs groter, zó groot dat – bij mij als lezer-op twee derde van het boek twijfel de kop opstak: zou de uiteindelijke knal van de onthulling wel in verhouding zijn met het inmiddels tot buitensporige omvang opgeblazen geheim?

Zonder iets weg te geven kan ik zeggen dat de uitkomst weliswaar (toch) in de lijn der verwachting ligt, maar zeker niet teleurstelde. Het is bevredigend. De weg ernaartoe is lang, met misschien ietwat veel omwegen, maar de magnetische kracht van het lonkende einde sleept je daar wel doorheen. De wat stroeve taal (of wellicht de vertaling) en het tamelijk verwarrende gebruik van bijnamen in plaats van persoonsnamen vormen vertragende hobbels die echter ook nog wel te nemen zijn. Al met al is Het zevende kind een origineel en opvallend boek dat –hoewel het voor mij dus niet geheel aan de door lofbetuigingen in de pers en door zijn eigen teneur gecreëerde verwachting kan voldoen- in al zijn rijkdom, zijn veelzijdige thematiek en als spannend vermaak beslíst de moeite waard is. Aanrader in het bijzonder voor de lezers die de suspense in Bonita Avenue van Peter Buwalda waardeerden.

ØØØØO



















Auteur(s): Erik Valeur
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle
ISBN: 9789023476108
Paperback, € 24,90, 672 pagina's, 2013
Uitgever: Cargo

donderdag 25 april 2013

Lautlos - Frank Schätzing

Typische Frank Schätzing thriller die gebaseerd is op -in dit geval historische- feiten die de bouwstenen vormen voor een groots, onvoorstelbaar maar in theorie plausibel complot. Helemaal Schätzing ook qua uitvoerige uiteenzettingen, pagina's vol achtergrondinformatie en een keur aan vertelperspectieven. Dit keer (jammer genoeg) geen bovennatuurlijke elementen, wél vergezochte SF-achtige middelen. En een zoete romance- die dan weer niet per se had gehoeven.

In 1999 vond er in juni in Keulen een grote conferentie voor de wereldvrede plaats, waar EU leiders én wereldleiders elkaar troffen voor besprekingen. Destijds liepen de gemoederen hoog op rond Servië - met omstreden leider Milosovic- en de "G8-Gipfel" zou de ideale gelegenheid zijn geweest voor dissidenten om wereldwijd hun politiek statement te maken. Voor zover bekend heeft er niets van dien aard plaatsgevonden. Schätzing denkt daar anders over en laat zijn fantasie lekker vrij terwijl hij goochelt met de dingen die wél bekend zijn.

Want wat gebeurt er véél achter de schermen. De lezer komt echt alle ins & outs en do's & don'ts te weten in de hectische wereld van de beveiling rondom VIPs. De (fictieve) Ierse, tergend tegendraadse auteur Liam O'Connor raakt tijdens een duitse promotietour betrokken bij een geplande aanslag op een van de G8-leiders. Hij herkent op het vliegveld in aanbouw namelijk in een van de bezige werklui een oud IRA maatje. O'Connors bemoeienis zorgt voor paniek en radicale optredens bij allerlei betrokken partijen. Dingen waar Het Grote Publiek pertinent niet van af mag weten.

Het gegeven is aardig, zelfs het onwaarschijnlijke wapen nog wel aannemelijk. Het verhaal suddert alleen wel heel erg tráág... en dan loopt de hele boel ook nog eens met een nogal flauwe sisser af. Nergens wil het verhaal echt pieken. Het boek zit mudje- mudjevol, Schätzing wil te veel 'behandelen' en dat gaat bijna volledig ten koste van spanning en vaart. De politieke aspecten worden bijvoorbeeld ook van alle kanten belicht én toegelicht. Op zich misschien interessant en leerzaam, maar eerlijk gezegd anno 2013 ook wel een béétje gedateerd... Momenteel is het al lastig genoeg de situaties in Lybië en Syrië te volgen en te begrijpen: laat staan dat je (dringend) behoefte hebt aan een "ver-van-mijn-bed-show" van bijna 15 jaar geleden.

Zelfs voor de doorgewinterde Schätzing lezer zal dit boek een van zijn mindere zijn. De balans tussen info en verhaal is hier behoorlijk naar de minder prettig leesbare kant doorgeslagen. Tel daar de ontluikende liefde tussen O'Connor en Mahler nog bij op en dan kan het boek gerekend worden tot een (wederom) uniek genre: een semi-spannende en romantisch getinte politiek-historische roman.

ØØØOO



















Autor: Frank Schätzing
NUR: Roman
ISBN: 9783442459223
Taschenbuch, E 9.95, 702 Seiten, 2006
Verlag: Goldmann Tasschenbuch


(Vertaald verkrijgbaar in Nederland:
Auteur(s): F. Schatzing
NUR: Thriller, vertaald
ISBN: 9789022993392
Paperback, € 19,95, 592 pagina's, 2007
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers)

zondag 21 april 2013

De afvallige - Jan van Aken

Keizers komen en keizers gaan, de één nog bruter afgeslacht dan de ander. Zo verging het althans de keizers in de 4e eeuw na Christus. Een woelige periode waarin na een vergeefse greep terug naar de oude goden het katholicisme definitief wist door te breken. Het einde van het Romeinse Rijk in Klein-Azië en Arabië, de opkomst van de katholieke kerk als sterke leider van het Europese volk dat na alle oorlogen verlangde naar rust en duidelijkheid. Alle wreedheden beu; want hoewel de Romeinen zich tot de beschaving en de Goten en de Hunnen tot barbaren rekenden was menselijkheid en vredelievendheid bij alle samenlevingen vaak ver te zoeken. Dat gold óók voor de oprukkende Katholieken.

De mens is zwak, de mens laat zich makkelijk (of gemakzuchtig?) misleiden. Swintharik –alleen al door zijn naam tot buitenbeentje bestempeld- en Dion weten daar alles van. Door de dipsaslang gebeten laat Swintharik zich voortdrijven door de onweerstaanbare dorst die zo’n beet veroorzaakt. Een beter excuus kan een ordinaire alcoholist niet hebben: hij staat niet in voor zijn daden. Zoals hij dat als jonge man niet stond tijdens het vermoorden van de toenmalige keizer, de zogenaamde Afvallige.

Zoveel jaar later is Swintharik nog altijd op de vlucht voor de spoken uit zijn verleden waarin hij –net als de jongere Dion- deel uit maakte van een geheim complot van de katholieken die in het geheim hun geloof moesten belijden. “Arachnion”: een enclave van jonge jongens onder leiding van de charismatische presbyter Vitalis, die in zijn christelijk erbarmen er niet voor terug deinsde kinderen te gebruiken. Op de meest perverse wijze wel te verstaan, en om ze indien nodig voor het ‘goddelijk plan’ op te offeren.

Swintharik is een vaag figuur waar je je vinger maar niet op kunt leggen. Dat intrigeert ook Alêtis, de vrouw die hem een tijd begeleid op zijn tochten. Zij weet hem van de dipsa te genezen, maar kan hem niet stoppen in zijn vlucht voor het leven. Net zo min als Dion, zelf eveneens eeuwig onderweg als keizerlijke snelbode. Hij is het die uiteindelijk de geschiedenis optekent. Aanvankelijk in opdracht van de keizer, later als een soort eerbetoon aan Swintharik en andere vrienden.

Met De afvallige heeft Jan van Aken een historische, literaire roman van hoog kaliber geleverd. Meer een boek voor mannen dan voor vrouwen wellicht. Een boek met ballen. Sarcastisch bedoeld trouwens, aangezien (wrede) ontmannelijking een belangrijk issue en zelfs een voortstuwende factor is in het verhaal. Ouch.
Ironische humor -vilein en bijzonder subtiel- kleurt de sfeer van het verleden. Swintharik met zijn eeuwige podeoon –een enorme wijnzak gemaakt van een grote geit- schommelt als een koppige ezel met een geit op zijn rug door het ganse rijk. Totdat heel symbolisch zijn podeoon wordt omgebouwd tot een prototype doedelzak- de laatste doodsteek voor de dipsa. Dan is Swinthariks onschuld inmiddels gebleken, maar vrede vindt hij niet. Van barbaren weet hij zich nooit meer los te maken.    


ØØØØO




















Auteur(s): Jan van Aken
NUR: Literaire roman, novelle
ISBN: 9789021446486
Paperback, € 22,50, 608 pagina's, 2013
Uitgever: Querido's Uitgeverij BV, Em.