The Inheritance Cycle: Eragon, Eldest, Brisingr & Inheritance - Christopher Paolini

Toen Christopher Paolini in 2001 als zeventienjarige zijn debuut Eragon schreef herinner ik me nog zijn verschijning op het Jeugdjournaal. Een bejubeld fantasyboek, voor de jeugd, over draken: dat klonk bijzonder. Om de een of andere reden kwam het er niet van het boek – en de daaropvolgende twee boeken- te lezen. Het laatste deel liet angstvallig lang op zich wachten… maar in 2011 verscheen het dan uiteindelijk echt en fans in de hele wereld haalden opgelucht en diep adem om nog één keer Paolini’s Alagaësia in te duiken.

Toch al groot voorstander van het lezen van afgeronde series (scheelt een hoop ongeduld, maar ook eventuele pech, zoals bijvoorbeeld het voortijdig overlijden van de auteur) besloot ik de Inheritance Cycle nu maar eens daadwerkelijk te gaan lezen. En het bleek heerlijk toeven in Paolini’s wereld. Vanaf het eerste hoofdstuk was ik gecharmeerd van sfeer en stijl en van de jonge held Eragon en zijn eigenwijze draak Saphira die mij direct voor zich innamen. Dat Paolini schatplichtig is aan bekende fantasyauteurs (Tolkien, uiteraard, maar in het bijzonder Tad Williams) is onmiskenbaar, maar met zijn eigen verhaal en aanpak onderscheidt hij zich voldoende om op een eigen plekje aan het firmament der grote auteurs binnen het genre te schitteren.

Net als in Tad Williams Heugenis, Smart en Sterrenzwaard serie ontwikkelt een onbeduidende, weinig belovende puber zich door onvoorziene gebeurtenissen, omringd met de meest uiteenlopende vrienden te midden van bruut oorlogsgeweld, tot een uitzonderlijk machtig en verstandig man. Eragon blijkt een Rijder, die met zijn Saphira –van het bijna uitgestorven drakenras- als enige de slechte koning en tiran Galbatorix kan verslaan. In no-time moet hij een geïmproviseerde opleiding ondergaan, terwijl het mensenvolk samen met de elven, dwergen en Urgalls ten strijde trekt, onder aanvoering van Eragons neef Roran.

Natuurlijk gaat niets zonder slag of stoot. Eragon leert meer dan magie alleen. Hij leert over zichzelf en zijn familie, over trouw en verraad, hoop en angst, politiek en overtuigingen. En over de liefde. Zonder pedant of betuttelend te klinken toont Eragons verhaal hoe belangrijk het is om goed te leven en goed te doen, om het belang van de gemeenschap boven eigen belangen te stellen.

Wervelende zwaardgevechten, adembenemend mooie omgevingen, bloedspannende avonturen, fascinerende volkeren en bovenal magie- zoals het echte high-fantasy betaamt zit het er allemaal in.  Alles komt tot een denderend hoogtepunt in het slotdeel Inheritance waar de allesbeslissende confrontatie tussen Eragon en Galbatorix niet langer kan uitblijven. Helaas blijft daarna het einde wel knagen. Loopt alles nou wel zo mooi af? Want hoewel de –uitzonderlijk lange- epiloog beschrijft hoe er een nieuw tijdperk aanbreekt in Alagaësia en het voorbestaan van de draken wordt verzekerd, blijdschap en geluk zijn eigenlijk ver te zoeken. Hier zit niet slechts aanleiding tot een eventuele vervolgserie, nee, hier is sprake van noodzaak van een vervolg, wil de lezer echt tevredengesteld achterblijven. Het is Paolini op zich niet kwalijk te nemen dat hij de deur naar wereld die hem meer dan de helft van zijn jonge leven heeft bezig gehouden niet kan sluiten. Deze serie is af, dat kún je inderdaad stellen. Maar zó moet er meer komen, dat is hij zijn betrokken lezers schuldig. Laten we duimen dat er meer komt. Dan toch maar weer wachten…

ØØØØO

Auteur(s): Christopher Paolini 
Titel: Eragon
NUR: Fantasy 
ISBN: 9780552552097 
Paperback, € 11.95, 517 pagina's, 2002
Uitgever: The Random House Group

Auteur(s): Christopher Paolini 
Titel: Eldest
NUR: Fantasy 
ISBN: 9780552522110 
Paperback, € 12.95, 681 pagina's, 2005
Uitgever: The Random House Group

Auteur(s): Christopher Paolini 
Titel: Brisingr
NUR: Fantasy 
ISBN: 9780552552127 
Paperback, € 12.95, 763 pagina's, 2008
Uitgever: The Random House Group

Auteur(s): Christopher Paolini 
Titel: Inheritance
NUR: Fantasy 
ISBN: 9780552560252 
Paperback, € 12.95, 860 pagina's, 2011
Uitgever: The Random House Books

Outside In - Maria V. Snyder

Een waarschuwing voor iedereen met een (te) levendige fantasie en/of een sterk voorstellingsvermogen... de YA Inside miniserie slokt je op, creëert tunnel- (of beter: buizen) visie en laat je vacuüm gezogen achter. De setting spreekt zo ontzettend tot de verbeelding dat het gevoel zich opdringt dat je er zelf bent. Wie de series en films van Star Trek gezien heeft zal Inside ervaren als een tot leven komend decor.

In het eerste deel Inside Out ontdekte de zestienjarige Trella dat haar kleine wereld in feite een groot ruimteschip is, al eeuwenlang op weg naar een bewoonbare planeet. Onwillig leidde zij de Opstand tegen de onderdrukking van de Sloven door de Oppers, wat een nieuwe start voor de kleine samenleving aan boord inluidde. In Outside In blijkt dat helaas niet zo goed te lukken. De geschillen tussen de twee groeperingen zijn te groot en door toenemende onlusten en zelfs sabotage en aanslagen is de situatie gauw terug bij af: een totalitaire politiestaat waarin iederéén wordt onderdrukt. Trella wil zich niet bemoeien met de hervormingen, al wordt haar dat steeds kwalijker genomen. Zij was immers de inspirator en bindende factor. Nu is alles in duigen gevallen.

Als duidelijk wordt dat de sabotage van búiten het ruimteschip komt en hun levensomstandigheden worden bedreigd, kan Trella de anderen niet langer de rug toe keren. Ze vormt noodgedwongen de spil in allerlei intriges en smeedt zelf complotten, terwijl ze opnieuw een beroep moet doen op haar organisatietalent en inventiviteit. Trella leert een harde les over het nemen van verantwoordelijkheid. En over vergeving. Dat een verkeerde beslissing van Trella haar hele volk bijna het leven kost leert haar ten slotte het belangrijkste van alles. Fouten maken mag. Met dit inzicht overwint Trella -voor niets of niemand bang- de angst voor zichzelf en kan ze ten slotte de grootste uitdaging- het opbouwen van een betere samenleving.

Zoals gezegd, mensen met een groot inlevingsvermogen zullen extra gevoelig zijn voor de haast adembenemende vlucht. Falende levensonderhoud systemen, daar moet je toch niet aandenken aan boord van een ruimteschip? Je bent geneigd dit boek te lezen met een snelheid sneller dan het licht- en dan gaat het de laatste tachtig pagina´s ook nog eens over tot ´warpspeed´. Een klein beetje jammer overigens, want (behalve dat je die bladzijden naderhand nóg eens moet lezen) dit gaat ietwat ten koste van de waarschijnlijkheid van het verder zo goed uitgewerkte verhaal. En er blijven er toch nog een aantal onduidelijkheden over, hoewel het verhaal is afgerond en het er naar uitziet dat er geen derde deel komt... helaas. Maria V. Snyder: "To the bridge, please"!?

ØØØØO

Auteur(s):Maria V. Snyder 
NUR: Young Adult 
ISBN: 9789034755872
Paperback, E9.95, 384 pagina's, 2013
Uitgever: Harlequin

Engelsfors trilogie II: Vuur - Mats Strandberg & Sara B. Elfgren

Als je de Engelsfors trilogie -waarvan onlangs het tweede deel Vuur verscheen- van Mats Strandberg en Sara B. Elfgren bekijkt lijkt het op het eerste gezicht misschien niet bijster origineel. Een stel tieners blijkt ineens magische krachten te hebben die ze moeten gebruiken om samen de hele wereld te redden. Been there, done that. Maar met Vuur profileert deze YA-serie zich als één van een formaat die andere series overtuigend belooft te gaan overtreffen.

Niet voor niets wordt er op gegeven moment tussen neus en lippen door een toespeling gemaakt op Stephen Kings De beproeving. Strandberg&Elfgren weten King met hun bodemloze grimmige - in dit geval pré-apocalyptische - sfeer vol hopeloze onvermijdelijkheid en angstaanjagende satanische dreiging bijna te benaderen. Om dezelfde reden wordt ook Donna Tartts De verborgen geschiedenis aangehaald. Een samenzwering onder een groepje scholieren na de geheimzinnige dood van een medeleerling: zelfde onderlinge spanning en dito beklemmend sfeertje.

In dit vervolg op De cirkel wordt het dagelijks leven in Engelsfors steeds onwerkelijker. Eerder was er sprake van een "zelfmoordpact" onder vertwijfelde leerlingen, nu steekt er een tegengestelde beweging op die veel weg heeft van een sekte. De PE (Positief Engelsfors) krijgt bijna heel Engelsfors op de hand. Alles moet positief worden beschouwd, negativiteit wordt niet getolereerd, want dan lig je er uit. Dat ondervinden ook de vijf overgebleven Uitverkorenen. De PE riekt naar boosaardige magie. Alsof die dreiging al niet genoeg is moeten Anna-Karin, Minoo, Vanessa, Linnéa en Ida ondertussen ook nog terechtstaan voor het tribunaal van de magische Raad. De Raad straft hen voor het misbruiken van hun magie voor eigen doeleinden. Tot overmaat van ramp blijkt de Raad niet te geloven in hun status als Uitverkorenen. Hierdoor is het uitgerekend de Raad die de vijf belet de snel naderende Apocalyps tegen te houden...

Mijn grootste punten van kritiek op het eerste deel worden in Vuur volledig van de kaart geveegd. De mate van absurditeit van de alledaagse situatie in Engelsfors wordt flink opgeschroefd en dat leidt automatisch ook logischer naar de climax van dit deel. Die climax is dit keer bijzónder verwarrend (in positieve -haha- zin) én is veelbelovend. Ontstegen de karakters van de vijf meiden eerder niet het niveau van stereotypes- nu ondergaan ze ieder ingrijpend een op zijn minst figuurlijke metamorfose. There's more than meets the eye - wat hier ook de boodschap is in het algemeen. En tot slot is daar het caleidoscopische perspectief wat het verhaal dieper gelaagd en lekker wervelend maakt. Het leesplezier was al groot, nu is het groots.

De hamvraag is natuurlijk of het slotdeel zich waar weet te maken... De sleutel staat aangekondigd voor september 2014.

ØØØØØ

Auteur(s): Mats Strandberg Sara B. Elfgren 
NUR: Fictie 15+ 
ISBN: 9789400501478 
Paperback, € 19,95, 464 pagina's, 2013
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Verloren - Claire McGowan

Een stem uit het huidige Ierland die we nog niet eerder gehoord hebben. Claire McGowan -een tweeëndertigjarige Ierse debutante- wekt met de psychologische thriller Verloren nieuwsgierigheid naar het markante Ierland met haar heftige geschiedenis en de aanhoudende verdeeldheid.

De lezer die niets afweet van de bloederige strijd tussen de Katholieken en de Protestanten, de opsplitsing van Noord- en Zuid-Ierland en de moeizame relatie met Engeland kan misschien beter van tevoren wat research plegen. McGowan beschouwt zowel de geschiedenis als de huidige stand van zaken in het verenigde Ierland als reeds bekend bij de lezer en licht nergens iets toe. Hierdoor zijn sommige situaties -vol ondergelegen betekenis door hun beladenheid- bevreemdend en gaat het belang binnen het verhaal ervan verloren. Terwijl precies hier McGowans grote kracht ligt: de eeuwige angst en achterdocht die de Ierse samenleving dagelijks nog ervaart voelbaar maken.

Als in de betrekkelijk vredige periode anno nu twee pubermeisjes verdwijnen is het dan ook niet verwonderlijk dat vermoedens algauw de religieuze kant op neigen. Paula Maguire is een dertigjarige psychologe die gespecialiseerd is in vermissingszaken. Twaalf jaar geleden heeft ze Ierland de rug toegekeerd, maar wanneer haar hulp wordt gevraagd en haar vader verzorging nodig heeft, keert ze onwillig terug. De zaak blijkt overeenkomsten te hebben met vermissingen van vijfentwintig jaar geleden toen de verdenking op een religieuze sekte viel, maar niet konden worden bewezen. Nu lijkt de sekte terug, onder een andere naam. Paula ontdekt algauw dat vele tienermeisjes in haar geboortedorp in de ban zijn van de charismatische sekteleider. Helaas willen haar meerderen niet dat zij haar speurdersinstinct die kant op volgt. En naast de moeizame relatie met haar collega's moet Paula bovendien de vrienden die zij twaalf jaar geleden zonder enige verklaring in de steek liet weer onder ogen komen.Stukje bij beetje wordt Paula's eigen pijnlijke verleden duidelijk, terwijl de vermissingszaak hopeloos vastzit. Wanneer er eindelijk schot in de zaak komt vallen diverse puzzelstukjes op hun plaats-en dan blijkt hoe diep en ver de gevolgen van het verleden voor de Ieren gaan.

Een maatschappijkritische noot van McGowan die -in ietwat gekunstelde bewoordingen- lang verzwegen en getolereerde misstanden, mogelijk gemaakt door de religieuze verdeeldheid, blootlegt en veroordeelt. De complexe verwikkelingen en ver doorgetrokken parallellen in relaties en gebeurtenissen duiden er op dat McGowan haar verhaal welbewust en goed doordacht construeerde. Helaas niet overal even consequent. De verhouding tussen Paula's privé-sores en de vermissingszaak is evenwichtig, maar de verwikkeling met elkaar uiteindelijk niet helemaal bevredigend. McGowan schrijft prettig jeugdig en eigentijds, maar is ook niet altijd even consequent wat betreft haar eigenzinnige personage Paula. Behalve dat Paula af en toe met haar dertig jaar overkomt als een oude vrijster, is het bijvoorbeeld onlogisch dat na de terloopse vermelding dat ze het blozen heeft afgeleerd, ze vervolgens herhaaldelijk toch  met rode wangetjes rondloopt.
Er zijn meer van dit soort kleine onwaarschijnlijkheden die storen, maar die kunnen in het geheel genomen het leesplezier niet vergallen. Sterker nog, McGowans duidelijke schrijftalent wordt door de schoonheidsfoutjes niet ondermijnd. Als zij Paula ietwat bijschaaft ligt hier een veelbelovende serie in het verschiet. En een vervolg kan bijna niet uitblijven gezien het figuurlijke bommetje dat aan het eind wordt gegooid.

ØØØOO
























Auteur(s): Claire McGowan 
NUR: Literaire thriller 
ISBN: 9789041423856 (aangekondigd, verwacht aug 2013)
Paperback, € 19,95, 2013
Uitgever: Anthos Literaire Thrillers

Elantris - Brandon Sanderson

Fantasy schrijven resulteert bij veel auteurs in vele lijvige boeken. Rijenlange series uitgebreid met subseries en prequels. En de lezer maar wachten en hopen op een vervolg. Of zoals in het ergste geval een einde, zoals bij de veertiendelige serie het Rad des Tijds van Robert Jordan, die voortijdig overleed.

Bewonderingswaardig, al die series, en meestal om te smullen, maar soms is het ook wel prettig om een sterke stand-alone in het genre te ontdekken. En Elantris van Brandon Sanderson is meer dan een lekker tussendoortje. In een betrekkelijk gering aantal pagina's (ruim 500) brengt hij een ongekend exotische wereld met een complexe samenleving beeldend, aannemelijk en begrijpelijk tot leven. En niet te vergeten: boeiend en bijzonder sfeervol.

Tegen het inktzwarte decor van een gruizige wereld waarin alle glorie is vergaan en de gore drek letterlijk de voormalige godenstad Elantris uitdruipt speelt zich een allerminst deprimerend verhaal af. Een mysterieuze ziekte treft willekeurige mensen en maakt hen tot een soort zombies: dood, maar eeuwig hongerig en met toenemende pijn. De kwelling maakt op den duur oneindige gekte onvermijdelijk. Alle zieken worden onverbiddelijk in Elantris gesmeten. Twee jonge figuren, Raodon en Sarene, met elkaar in de echt verbonden al moet hun eerste ontmoeting nog plaatsvinden, proberen ieder voor zich de ' levens' van de zieke bannelingen te verbeteren. En daar komt veel gekonkel - op politiek en religieus vlak- bij kijken. Een gitzwart en schrijnend verhaal, maar ook vol liefde en magie.

Na het lezen van dit boek is mij duidelijk waarom eerder genoemde Robert Jordan Sanderson heeft aangewezen als potentiële ghostwriter. Sandersons gedetailleerd uitgewerkte personages zijn a-typisch en hebben een uitgesproken sterk karakter. In combinatie met zijn treffende politieke en religieuze uiteenzettingen zal dat Elantris tot een visitekaartje voor Jordan hebben gemaakt. Daarnaast beschikt Sanderson nog over iets wat in de boeken van Jordan ontbreekt: humor. En compactheid.


Een uniek boek dat je bijblijft- helaas enkel nog in het tweedehands circuit verkrijgbaar.

ØØØØØ

Auteur(s): B Sanderson 
NUR: Fantasy 
ISBN: 9789022545225 
Paperback, UITVERKOCHT, 543 pagina's, 2006
Uitgever: Boekerij

Zie Crimezone.nl voor: De toneelclub - Nathalie Pagie

http://www.crimezone.nl/web/Thriller/9789460236792_De-toneelclub.htm


ØØOOO


















Auteur(s): Nathalie Pagie
NUR: Literaire thriller
ISBN: 9789022566886
Paperback, € 15,00, 240 pagina's, 2013
Uitgever: Boekerij

Dit zijn de namen - Tommy Wieringa

Naar eigen zeggen kan Tommy Wieringa erg genieten van mooie taal en met name van mooie zinnen. Zijn eigen boeken staan dan ook bekend om de zorg voor fraaie volzinnen. Met Dit zijn de namen won Wieringa onlangs de Libris Literatuurprijs 2012. Ook hierin springen bijzondere zinnen uit het verhaal. Met een krachtige lading, bijna statements, in mooie verwoording. Wie Wieringa ooit heeft horen voordragen uit eigen werk -aan te raden ervaring-hóórt hem tijdens het lezen in zijn hoofd.

Van Dit zijn de namen geniet je dan ook vooral wanneer je zijn taalgebruik apprecieert. Het verhaal gaat vrij "onhollands" over een inspecteur van middelbare leeftijd in de Oekraïne, die ontdekt dat hij wel eens Joods zou kunnen zijn. Terwijl Pontus Beg de mogelijke voordelen en de houvast van het Jodendom onderzoekt, trekt -heel bijbels- een groepje voor dood achtergelaten vluchtelingen ellendig door de woestijn. Met allerlei niet-christelijke gevolgen van dien.

Het verhaal zit dicht op de karakters, overpeinzingen (in die weloverwogen taal) overheersen actie. Het is een 'verstild' verhaal, een cocon waarin vooral ruimte is voor gedachten en bezinning. Een veel gehoorde kanttekening bij het verhaal is het abrupte, erg open einde. Bekeert Beg zich nu echt tot het Jodendom? Zal hij de jonge vluchteling uit het groepje overlevenden adopteren? Het zijn echter vragen waarvan de antwoorden er niet zozeer toe doen. Dit zijn de namen is een roman met een haast toevallige spanningsboog die eigenlijk helemaal geen spanningsboog ís. En daarom dus ook niet hoeft te worden afgesloten.

Dit zijn de namen is een roman met hoog literair gehalte. Taal, symboliek, thematiek- discussievoer. Heeft wel als gevolg dat niet iedereen het boek met evenveel plezier zal lezen. Eerlijkheid gebiedt mij te vertellen dat het boek maandenlang op mijn "nog te lezen"-lijst heeft gestaan, maar het ene na het andere boek steeds voorrang kreeg. "Als hij de Librisprijs wint, ga ik hem écht lezen"... Belofte maakt schuld: zodat Tommy Wieringa zelf ook het diepe (oftewel de Amstel) in móest. Wat mij betreft dus bij deze. Met tweeledige beoordeling, in dit geval wel zo eerlijk:

Literair gehalte: ØØØØO
Leesplezier:       ØØØOO

 

Auteur(s): Tommy Wieringa

NUR: Literaire roman, novelle
ISBN: 9789023472698

Paperback, € 19,90, 276 pagina's, 2012
Uitgever: Bezige Bij, De

Chaos trilogie deel 2: Het donkere paradijs - Patrick Ness

Het verhaal van het leven op de planeet die de Nieuwe Wereld wordt genoemd gaat verder in dit tweede deel van Patrick Ness' Chaos trilogie. De Nieuwe Wereld waar Herrie -de te horen gedachten van mannen- het dagelijkse leven beïnvloedt en stúúrt. Wanneer ontdekt wordt hoe de Herrie te onderdrukken, en zelfs bruikbaar toe te passen, blijkt dat een sterk (politiek) pressiemiddel. En dan blijkt dat de Herrie weliswaar een vervelende inbreuk op de individuele privacy betekent, maar dat het als misbruikt pressiemiddel voor de hele gemeenschap vele, vele malen kwalijker is.

In de zo typische, beeldende verstelstijl (monologue interieur vanuit afwisselend Todd en Viola) komt de actie weer geweldig tot zijn recht. Todd en Viola zijn aangekomen in Nieuw Prentissoord, zo gedoopt door de voormalige Burgemeester uit Todds oude dorp die -zichzelf omgedoopt tot 'President'- in de stad Haven de macht heeft gegrepen. Todd en Viola worden gescheiden en consequent bij elkaar vandaan gehouden. Ze leiden ieder hun leven in een vrijheid die eigenlijk geen vrijheid is. De Burgemeester wil namelijk een ideale samenleving creëren, een paradijs, maar slaat daarbij geen acht op de wensen van de bevolking. Wie niet luistert, wordt gestraft.

Zwáár gestraft. Nieuw Prentissoord begint steeds meer te lijken op een groot strafkamp. Iedereen wordt geïndoctrineerd door de Burgemeesters mooie praatjes. Mannen gechanteerd met de felbegeerde anti-Herrie medicijnen. Vrouwen verdwijnen omdat ze zonder Herrie niet te doorgronden en dus niet te vertrouwen zijn.
Een groep genezeressen en een stel volgelingen vlucht de stad uit om onder leiding van madame Coyle de protestbeweging het Antwoord op te zetten. En dan is het hek goed van de dam. Voortdurend ligt Nieuw Prentissoord letterlijk onder vuur.

Todd moet noodgedwongen werk verrichten voor de Burgemeester die grote plannen met hem heeft. Viola belandt ongewild onder de hoede van madame Coyle en haar Antwoord. Zo komen Todd en Viola feitelijk tegenover elkaar te staan. Gevangen in onmacht, beiden in de klauwen van manipulatoren van de bovenste plank. Verschillen Madame Coyle en de Burgemeester wel zoveel van elkaar? Hoe gerechtvaardigd zijn de verwoestende bomleggingen van het Antwoord eigenlijk?

Gescheiden van elkaar zijn Todd en Viola aan hun innerlijke twijfels overgeleverd en de onzekerheid over elkaars lot maakt hen kwetsbaar voor manipulatie. Niets is meer zeker, alles bestaat enkel nog uit onmacht, geweld en wanhoop. Aan de neerwaartse spiraal lijkt geen einde te komen. En nét als dan toch het keerpunt lijkt bereikt nemen de dingen een dramatische wending die niemand heeft zien aankomen. Samenwerking met de vijand wordt dan een kwalijke, maar absoluut noodzakelijke concessie die Todd nooit voor mogelijk had gehouden. Op naar het derde en laatste deel: in augustus!

ØØØØO

Auteur(s): Patrick Ness
NUR: Fictie 15+
ISBN: 9789048816286 
Paperback, € 19,95, 512 pagina's, 2013
Uitgever: Moon

Het Venetiaans verbond - Marina Fiorato

Weer een heerlijke historische feel-good roman van Marina Fiorato. Zich afspelend in een sfeervol neergezet 16e eeuws Venetië, een tijd waarin veel van de tegenwoordig zo kenmerkende architectuur van de waterstad zijn grondvesten vond. Fiorato verbindt in Het Venetiaans verbond op losse wijze feit en fictie met elkaar tot een vanzelfsprekend, meeslepend verhaal.

Een romantisch verhaal om precies te zijn. Want de historische setting dient bij Fiorato vooral weer als decor waartegen zich een theologisch beschouwd onmogelijke liefde ontvouwt. Te midden van de ellende en paniek door de Zwarte Dood die de stad rondwaart vinden een half-Turkse vrouwelijke arts en een jonge mannelijke arts een betrekkelijke, maar haast idyllische veiligheid op het ziekeneiland Lazarretto Novo. Zij - Feyra- opgejaagd en ondergedoken, hij -Hannibal- vastbesloten de pest te verslaan. Na hun aanvankelijke afkeer vatten ze professionele respect voor elkaar, die geleidelijk  uitgroeit tot liefde .

Net als in haar voorganger Het raadsel van Botticelli geeft Fiorato haar roman een thrillerachtig tintje. Hier door een fictieve complottheorie uit te werken aan de hand van historische bekende en minder bekende feiten. Een wraakzuchtige sultan brengt de pest bewúst aan Venetiaanse wal en dat is wat hem betreft nog maar het begin van de Venetiaanse Apocalyps. Het is aan Feyra te achterhalen in welke vorm de stad door de drie overige Ruiters en voorbodes van de Apocalyps zal worden bestormd- en dit te voorkomen.

Heel spannend of raadselachtig wordt het niet, aangezien de nadruk ook niet ligt op het complot als drijfveer voor het verhaal. Veel meer ligt de nadruk op het gevecht tegen de Zwarte Dood en het behoud van de prachtige stad- toen al. En de innerlijke verdeeldheid die Feyra als Turkse Venetiaanse voelt in een omgeving die zij van oorsprong als heidens en vijandelijk beschouwt.

Zo verrassend en grappig als het sprankelende Het raadsel van Botticelli is deze nieuwe Fiorato niet. Toch is het boek zeker geen tegenvaller. Het is weer een filmisch verbeelde tour in het verleden, met een prachtig karakteristieke sfeer die een ieder die ooit in Venetië was zal herkennen en waarderen. Tel daar de klassieke romance bij op en je hebt  perfect vakantieleesvoer in handen.

ØØØOO





















Auteur(s): Marina Fiorato
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle
ISBN: 9789047203582 
Paperback, € 19,95, 2013
Uitgever: Artemis

Karoo - Steve Tesich

Zichzelf niet tegen ziektekosten indekken louter om anders te zijn dan andere mensen. Om zich levend te voelen. Twee jaar na scheiding van bed en tafel met zijn vrouw tientallen echtscheidingsdineetjes vieren om er samen goed uit te komen. Om elkaar af te kunnen katten. Een paar voorbeelden van Saul Karoo, een typisch figuur vol contradicties en met (misplaatste) principes.

Saul Karoo heeft bevestiging nodig. Op werkelijk alle fronten. Zijn mannelijkheid, zijn schrijftalent, de liefde, Het Bestaan, noem maar op. Aangezien hij die niet krijgt, doet hij dat maar zelf. Hij is een populaire scriptdokter die slechte filmscripts tot weergaloze Hollywood kaskrakers bewerkt. Op diezelfde manier bewerkt en regisseert hij zijn eigen leven- met wisselend succes. Dat geeft hem niks: zolang hij maar publiek heeft kan hij schitteren, zelfs al is het als kapitein op een zinkend schip, uiteraard heldhaftig op de brug.

Inmiddels is hij op een punt beland in zijn leven waarin hij zijn pseudo-zekerheid begint te betwijfelen. Zo danig opgegaan in zijn rollen waarin hij zichzelf acteert beseft hij dat hij niet meer weet wat echt is en gemeend. Karoo raakt de grip op zijn leven -voor zover hij die werkelijk had- steeds duidelijker kwijt. Zijn laatste opdrachtgever is een charismatisch man die hij krampachtig probeert te haten. Hij vindt bij toeval de biologische moeder van zijn stiefzoon Billy en zij belanden -door zijn eigen uitblijvende ingrijpen- in een merkwaardige driehoeksverhouding. Met dramatische gevolgen. Na een ongekend gelukkige periode gaat Karoo roemloos ten onder.

Anders dan de omslag misschien doet vermoeden is dit geen hilarische of satirische roman. Het boek wordt door de uitgever tragikomisch genoemd, maar het woord komisch kan beter helemaal weggelaten worden. Daarvoor is Saul Karoo te zielig en te lethargisch. Sterker nog, de plaatsvervangende schaamte is bijna onontkoombaar terwijl Karoo argeloos verslag doet van het noodlot waarop hij afstevent. Hij blijft hetzelfde kringetje frustrerend eindeloos draaien: zich aanpassen, falen, zich opnieuw aanpassen, weer falen, enzovoort. Welbeschouwd best knap als je met je kop onwrikbaar in het zand gestoken staat, maar het gaat wel irritant jeuken.

Jammer dat de auteur, Steve Tesich, zelf scriptschrijver in de jaren negentig van de vorige eeuw, zo’n ergerlijk pathetische toon heeft aangezet. Terwijl het uitgangspunt met wat meer afstand daadwerkelijk erg komisch, satirisch dan wel ironisch hád kunnen zijn. Nu is de grootste ironie nog wel dat Tesich stierf in 1996, twee jaar vóór hij de verschijning van zijn debuutroman Karoo mee kon maken. De overeenkomsten met zijn Saul Karoo zijn ook al pijnlijk.

ØØOOO
























Auteur(s): Steve Tesich 
NUR: Vertaalde literaire roman, novelle 
ISBN: 9789044623857 
Paperback, € 19,95, 392 pagina's, 2013
Uitgever: Prometheus

Inferno - Dan Brown

Een week na wereldwijde ontvangst van “de” nieuwe Dan Brown en met een tiental eerste (overwegend positieve) reacties in het achterhoofd begon ik zelf aan Inferno. Zwáár sceptisch. Op voorhand al neigend naar een negatief oordeel (foei!). Want Het laatste symbool viel flink tegen (nauwelijks te verstouwen zo zemelig) en zoveel jaar ná het originele, heerlijke De da Vinci code zijn er minstens zoveel andere auteurs opgestaan met dergelijke boeken -in sommige gevallen nog beter qua taal én plot geschreven ook.

Na tachtig pagina’s ontkenning kon ik er niet meer omheen. Waren het de onontkoombare drones die Robert Langdon en zijn ‘Langdongirl’ van dit avontuur zo fanatiek opjagen? Of het schilderachtige, zo tot de verbeelding sprekend mystieke decor (zelf ooit ook geweest) van Florence? Hoe dan ook, Dan Brown had me te pakken. Vanaf dat moment was het boek neerleggen een straf, door kunnen lezen een feestje.  

Hoe erg is het om te moeten bekennen dat je het ergens wel heel erg eens bent met de schurk in Inferno…? De plot -in feite eigenlijk nogal simpel, maar weer in lekkere twists en misleidingen verpakt- draait om een ingenieus maar doorgeslagen genetisch bioloog versus de Wereld Gezondheidsorganisatie oftewel de hele wereldbevolking. Langdon wordt er bij betrokken als Dante-expert, aangezien de schurk geobsedeerd is door Dantes voorstellingen van de hel, het inferno, en omdat zijn vreselijke plan daaruit af te leiden valt.

Dan Brown hééft hier een punt: hoe technisch geavanceerd de mens ook is, theoretisch (of is het toch echt realistisch?) gezien staat hij op het punt zichzelf uit te roeien door de dramatisch toenemende overbevolking. Laat de natuur zijn gang gaan en de bevolking was allang gehalveerd door bijvoorbeeld een epidemie om het biologische evenwicht te herstellen. Maar de mens werkt de natuur tegen… dus neemt de overbevolking nóg meer toe… met alle gevolgen van dien. Ergo: tijd om in te grijpen.

De manier waaróp valt hier te betwisten, dat vind ook ik. Feit is desalniettemin, dat Brown -in tegenstelling tot Het laatste symbool- zijn punt gefocust en zonder drammerig te zijn brengt. Hij is prettig to-the-point zonder oeverloos gefilosofeer, neemt ook geen duidelijk standpunt in. Het irrealistische, wat gelaten en zelfs open einde past hier dan ook helemaal bij. Een eye-opener, dat is wat hij met dit boek beoogt. En als altijd is hij magistraal in het op natuurlijke en aantrekkelijke wijze verstrekken van leerzame informatie. Een kunst die veel Brown-navolgers helaas maar niet kunnen evenaren.

Dit ‘pretentieloos geschreven’ verhaal op een pretentieloze manier lezen betekent in dit geval domweg genieten. Moeilijk blijft het er een vinger op te leggen wat het hem nu precies doet. Een vergezochte vergelijking misschien, maar het wonderlijk verslavende lezen van “de” Dan Browns doet me nog het meest denken aan het lezen van de boeken van Agatha Christie. Flat characters, bekende decors, vast stramien en weinig verrassende psychologie en toch zo onweerstaanbaar heerlijk. Al mist de knappe Robert Langdon uiteraard Poirrots eironde hoofd- ondanks zijn fameus eidetisch geheugen.

ØØØØO

Auteur(s): Dan Brown
NUR: Literaire thriller
ISBN: 9789024561858 Dit boek kopen
Paperback, € 22,95, 478 pagina's, 2013
Uitgever: Luitingh

Nooit alleen - Loes den Hollander

De kans dat je partner werkloos thuis zit is in deze tijden helaas niet buitengewoon. Ongewoner is het (hopelijk) dat je buurvrouw je achteloos vertelt dat er steeds een roodharige vrouw bij je thuis komt op de tijden dat jij werkt. Je man reageert niet op je gevis en dist een geloofwaardig genoeg verhaal op bij directe confrontatie. Maar je betrapt hem vervolgens op een paar leugens. Kleine weliswaar, maar toch. Er ontkiemen zaadjes van wantrouwen die elke stevige basis onder een goed huwelijk kunnen vernielen. Nog eens extra gevoed door diezelfde buurvrouw.

Nu zit er aan Guusje, buurvrouw van de gekwelde Aline -hoofdpersoon in deze 'thrillernovelle'-, wel een klein steekje los. Aline bekommert zich om haar, terwijl ze zelf langzaam gek dreigt te worden door haar eigen groeiende wantrouwen en wanhopige verlangen naar het oude, vertrouwde leven met haar Giel. Met Guusje gaat het ook merkbaar bergafwaarts. Je kunt er gif op innemen dat een van de twee gaat doordraaien. In de proloog wapperde al mysterieus een lijk- wie zou het zijn en wie heeft wat op zijn geweten?

Nooit alleen zit met zijn slechts 95 pagina's degelijk in elkaar. In dit korte tijdsbestek verandert de gelukkige situatie van het leuke, herkenbare stel Aline en Giel in een nachtmerrie met een beklemmende sfeer die onder je huid gaat zitten. Ondanks het constante voorgevoel waar het verhaal heen wil pakt het uiteindelijk toch nét even wat anders uit. Dissociatieve Identiteitsstoornissen worden vaker gebruikt in thrillers, zij het niet altijd even origineel of geloofwaardig. Den Hollander houdt het naturel en niet overtrokken. Hier zorgt DIS subtiel voor verwarring en misleiding. En een fijne, vileine trap na op het einde. Een geslaagd thriller(tje).

ØØØØO



















In de maand juni -Maand van het Spannende Boek- cadeautje van uw boekhandel bij aankoop van E12.50 aan Nederlandstalige thrillers

Auteur(s): Loes den Hollander
Uitgever: Stichting CPNB
Paperback, 95 pagina's, 2013